Beeldvorming


Je hebt het misschien al gehoord, er wordt binnenkort een Miss-verkiezing georganiseerd voor vrouwen met een functiebeperking! De programmamakers hopen bij te dragen aan een betere beeldvorming over gehandicapten, blinden en doven. Maar hoe staat het eigenlijk met de beeldvorming, wat zijn de huidige boodschappen over schoonheidsnormen?

 

Als je een willekeurig vrouwentijdschrift openslaat, zie je dubbele boodschappen over schoonheid. Enerzijds wordt er af en toe aandacht besteed aan 'schoonheidsfoutjes'. Dit gebeurt in allerlei vormen; Dove (fabrikant schoonheidsproducten) laat zogenaamd 'dikke' vrouwen in reclames vertellen dat zij zich goed voelen in hun lichaam. Ook lees je regelmatig over vrouwen met rare lidtekens, vergroeiingen, ziekte etc. De boodschap luidt dan: ook mensen die afwijken van de norm, kunnen mooi (of in ieder geval gelukkig) zijn.

 

Anderzijds is er een beweging gaande die schoonheid juist ophangt aan de conventionele norm. Dit gebeurt niet alleen openlijk, in reclames waarin nooit een vrouw in een rolstoel vertelt hoe mooi haar huid blijft met L'Oréal, maar juist ook heel geraffineerd Een voorbeeld daarvan trof ik kort geleden aan in de Viva, (blad voor vrouwen van ongeveer 25 tot 35 jaar). Mannen konden in dit artikel aangegeven wat ze nu wel aantrekkelijk vonden aan een vrouw, en wat ze juist niet aantrekkelijk vonden. En wie schetste mijn verbazing? Alle twintig verhalen leken op elkaar, behalve dat sommige mannen een voorkeur hadden voor billen, en anderen voor borsten. Ook verschilde de favoriete haarkleur nog wel eens, of de favoriete kleur van de ogen, of het favoriete standje, maar nooit las je: 'Ik vind het niet erg als een vrouw niet voldoet aan de schoonheidsnormen´. De suggestie wordt gewekt dat we nu een EERLIJK beeld krijgen over wat al dan niet mooi is. Maar wordt er op zo'n moment wel echt afgerekend met traditionele beelden?

 

Hoe zou een positieve beeldvorming er dan wél uit moeten zien? Aan mensen met een handicap moet zo weinig mogelijk aandacht worden geschonken vanwege die handicap; dit maakt juist een afgescheiden beeld mogelijk. Graag wil ik mensen met een functiebeperking zien op plekken waar ook iemand zonder die beperking had kunnen zitten. Dat kan in een talkshow zijn, om het te hebben over kunst, economie of wetenschap, maar ook in de Viva met een reportage over tassenmode. Is dat niet het begin van integratie?

 

Hann van Schendel

 

Stelling: De manier waarop de media aandacht besteed aan ´anders zijn´ staat de integratie van gehandicapten in de weg.

 

Discussieer verder over dit onderwerp in de Club >

 


 

Expose

 Hier laten we je kennismaken met must see/read movies/books! Ook staan er een aantal stellingen bij "expose" na aanleiding van een ervaringsverhaal.

 

Wil jij ook je verhaal kwijt? Mail ons dan!

En misschien zie je jouw verhaal hier terug op de website.