Renate Dorrestein schrijft over haar lichaam dat door de chronische ziekte ME in een reusachtig stuk stopverf veranderde. En over leven met dat lichaam dat zoveel niet meer kan. Een leven waarin veel vanzelfsprekendheden verdwenen. Haar hersenen bijvoorbeeld, die voelen soms aan als koeienvlaai. Het centrale thema van dit boek: Ben je nog wie je was als je niet meer kunt wat je kon? Dorrestein stelt zichzelf gecompliceerde vragen en geeft daarop antwoorden die niet alleen scherp en origineel zijn, maar vaak ook aangrijpend en hilarisch.