Dit interview is een tijdje geleden afgedrukt in Contact, het ledenblad van de VSN. Joyce was toen zwanger. Inmiddels is ze bevallen van een zoon, Kyan. Hij werd geboren op 17 augustus 2005. Gefeliceerd, Jelke en Joyce!
Jelke Wijman (24) en zijn vrouw Joyce Wijman-Sprenger (24) uit Zevenhoven weten het zeker; ze hebben een kinderwens. Jelke heeft een chronische variant van de spierziekte Guillain Barré, waardoor hij in zijn jeugd een aantal keren is opgenomen vanwege verlammingsverschijnselen. Het gevolg is chronische vermoeidheid. Als hij DJ is geweest bij VSN party's, ligt hij daarna meestal een week lang gesloopt in bed. Overigens kwam zijn spierziekte plotseling in een ander daglicht te staan toen hij vier jaar geleden hoorde dat hij de ziekte van Hodgkin had.
Een jaar later, na de laatste chemokuur, was er twintig procent kans op overleving van de eerste tien jaar. Dat percentage wordt hoger naarmate de jaren vorderen. Jelke: 'Maar je kunt niet je leven lang blijven wachten op een goede prognose. Je moet verder. Dus binnenkort start de ICSI behandeling, waarbij een zaadcel direct in de eicel wordt geïnjecteerd. Bevruchting langs natuurlijke weg lukt niet meer omdat de chemokuur een aanslag heeft gedaan op de kwaliteit van het zaad. Joyce moet na een hormoonkuur een pijnlijke punctie ondergaan, dus die staat niet te jubelen. Maar ze heeft voor mij gekozen, zegt ze, met alle haken en ogen eraan.'
Als er een kind is zal Joyce blijven werken, en neemt Jelke overdag de zorg op zich. 'Je hoeft heus niet constant heen en weer te rennen voor flessen, papjes en luiers', zegt hij. 'Want laten we eerlijk zijn; zo'n kind heeft ook slaap nodig. Dus op die momenten kan ik rustig op de bank of in bed gaan liggen.' Volgens hem is dat geen rooskleurig maar een reëel beeld, gebaseerd op zijn ervaringen met de kinderen van zijn zus. Ze zijn buren, en aangezien hij altijd thuis is, is hij de ideale oppas. Ze komen regelmatig bij hem over de vloer, en hij ervaart dat soms wel degelijk als zwaar en vermoeiend, maar ook vaak als behoorlijk relaxed. Jelke: 'Alle ouders zijn wel eens oververmoeid van de kinderen. Dat weet ik donders goed, en voor mij zal dat niet anders zijn. Maar er komt altijd weer een moment van rust. Dus ik zie geen reden om er van af te zien.'
