Hoi, ik ben Esther. Ik ben op dit moment 24 jaar. Na de MAVO in het speciaal onderwijs gevolgd te hebben, heb ik de HAVO en propedeuse HBO in het regulier onderwijs gedaan. In verband met mijn handicaps studeer ik sinds 2 jaar thuis via de Open Universiteit (Bestuurskunde). Al vanaf mijn 18e verjaardag heb ik een (80 tot 100%) WAJONG uitkering, De informatie op Jackies over taxivervoer via het UWV klopt niet met mijn ervaring. Daarom wil ik graag het volgende verhaal vertellen.

Ik kreeg al jaren een vergoeding voor leefvervoer (sociale contacten ed.) via de gemeentelijke Wet Voorzieningen Gehandicapten (WVG) en voor schoolvervoer via het GAK. In januari 2002 hoorde ik, via een internet forum, dat dit niet mag. En inderdaad, om te voorkomen dat een arbeidsgehandicapte bij twee verschillende loketten een vervoersvoorziening zou moet aanvragen mag het GAK ook leefvervoersvoorzieningen in combinatie met werkvervoersvoorzieningen toe kennen.
Nadat ik dit ontdekt had, heeft mijn moeder (ik ben slecht verstaanbaar via de telefoon) de gemeente gebeld. De WVG ambtenaar wist niks van deze regeling, maar was blij dat ik hen daarover informeerde. Ik heb in 2002 voor het eerst een gecombineerde aanvraag school /leefvervoer bij het GAK gedaan.

Schoolvervoer is net als voorgaande jaren toegekend; dit is doordat ik thuis studeer niet zo veel, alleen de bijeenkomsten in het studiecentrum in Leeuwarden en de tentamens.
Voor leefvervoer krijg ik volgens het GAK ten hoogste 2164,75 euro. Voor dansles ga ik 34 keer per jaar van mijn woonplaats naar Leeuwarden. Omdat ik aangewezen ben op een duurdere rolstoeltaxi kan ik voor het toegewezen bedrag precies 34 keer naar Leeuwarden en verder dus niets meer. Met het leefvervoer van de WVG, kreeg ik een aanvulling op de (toen) basis 1000 km van ruim 1300 km, speciaal voor het rolstoeldansen.
Navraag bij het GAK over de mogelijkheid van extra kilometers leverde een verwijzing naar de gemeente op. Hierop heb ik een aanvraag ingediend bij de WVG voor extra kilometers voor het dansen.

Twee weken later lag er een brief dat het GAK zich vergist had in het bedrag en dat het niet ten hoogste 2164,75 is, maar 1525 euro per studiejaar is. Dit komt voor mij dus neer op nog geen 1000 km per jaar. Het GAK rekent voor leefvervoer: 0,29 euro x 3500 km = 1015 euro x 1,5 (omdat ik rolstoelvervoer moet hebben) 1522 euro. Helaas kan ik voor 1525 euro maar 977 km rijden in een rolstoelbus. Op mijn berekening gaf het UWV geen reactie. Tegen de verlaging heb ik bezwaar gemaakt.

De WVG heeft de aanvraag afgewezen, omdat ze vonden dat ze met het verstrekken van 1000 km aan de zorgplicht hadden voldaan. Die afwijzingsgrond klopte natuurlijk niet, want die sloeg op voorgaande jaren. Ik heb hiertegen een bezwaarschrift ingediend. Omdat mijn dansles bijna weer begon, heb een aanvraag tot voorlopige voorziening ingediend. Tijdens de zitting van de voorlopige voorziening 11 oktober 2002 veranderde de gemeente haar afwijzingsgrond in ´er is al een voorziening via de REA en u moet voor evt. extra kilometers niet bij ons maar bij REA = GAK zijn´. Het GAK had dus niet mogen verwijzen naar de WVG.
Omdat de rechter ook vond dat ik van het kastje naar de muur werd gestuurd en de gemeente nogal wat fouten had gemaakt, is besloten dat ik dat jaar gebruik mocht maken van de kilometers die ik voor dat jaar nog had staan bij de WVG.

Op 23 oktober 2002 was de hoorzitting bij het GAK. Hierin hebben we betoogd dat 977 kilometer voor iemand van 22 jaar erg weinig is en dat er voor de WVG uitspraken zijn dat het minimum 1500 tot 2000 km is. En in bijzondere gevallen meer. Het GAK bleef erbij dat 1525 euro het normbedrag uit het instrumentenbesluit van de REA is. (Normbedragen REA-voorzieningen, 2e halfjaar 2002, staatscourant nummer 125.)
Dezelfde dag heeft het UWV het taxibedrijf gebeld, dat hem vertelde dat een gereden km 0,74 euro excl. btw kost. Hij heeft zodoende uitgerekend dat ik met die 1525 euro 1944 km kan rijden (en niet de door mij aangevoerde 977 km). Op 26 oktober 2002 ontving ik om deze reden een afwijzing op mijn bezwaarschrift. Bij navraag bij het taxibedrijf bleek dat het GAK had gevraagd naar de kilometerprijs, zonder toelichting op de achtergrond van deze vraag. Het bedrag dat ik moet betalen is per 'beladen' km en dat is 2 keer die 74 eurocent. Dat is dus 1,56 euro. Dit laatste is dus de kostprijs. De taxi moet tenslotte leeg terug. De directeur van het taxibedrijf (die mij al jaren vervoert en mij kent) heeft dezelfde dag nog een brief aan het GAK geschreven om hem te wijzen op zijn verkeerde interpretatie. Antwoord van het GAK: ze erkennen de 'fout', maar veranderen de beslissing niet, omdat 'niet iedere vervoersbehoefte gehonoreerd kan worden'. Inmiddels heb ik via het juridisch steunpunt van de Chronisch zieken en Gehandicapten raad een advocaat. En begin december 2002 heb ik een beroepsschrift ingediend bij de rechtbank in Leeuwarden.

Op 27 november 2003 was de zitting bij de bestuursrechter. Deze heeft op 10 december 2003 uitspraak gedaan en gaf mij gelijk. Dat wil zeggen: het bestreden besluit werd vernietigd en het UWV moet een nieuw besluit nemen, waarin men zich houdt aan de minimumeisen die in de jurisprudentie van de WVG staan. Het UWV is hiertegen in beroep gegaan. Ook ik heb mijn verweerschrift weer opgestuurd. Sindsdien heb ik niks gehoord. Dit is niet verwonderlijk, want een dergelijke zaak duurt minstens een jaar.

Omdat ik in een dorp woon en de dichtstbijzijnde stad, met sportfaciliteiten voor mensen met een handicap 18 km van mijn huis is en ik afhankelijk ben van taxivervoer (een retour is ongeveer 60 euro), kan ik niet veel met 1525 euro.
Het schijnt zelfs zo te zijn dat als ik blijf studeren, maar geen aanspraak maak op studievervoer, dat ik dan toch bij de REA moet zijn voor een leefkilometervergoeding maar dat ik die niet zal krijgen, omdat ik geen aanspraak maak op studievervoer.

Ik heb het idee dat ik beter kan stoppen met mijn studie en van een uitkering gebruik zal blijven maken, zodat ik tenminste weer recht heb op WVG vervoer en weer kan rolstoeldansen. Dit lijkt mij niet de bedoeling van de wet Reïntegratie Arbeidsgehandicapten (REA). Of wel?

NB. Per 1 januari 2002 zijn alle uitvoerende instanties (GAK, Cadans ed.) officieel overgegaan in één grote organisatie, UWV (Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen). Per 1 januari 2004 treedt UWV alleen nog naar buiten onder de naam UWV.

Tekst geplaatst/gewijzigd op: 17-06-2004