Mijn naam is Hann, ik ben 27 jaar. Ik woon sinds een jaar in een Fokuswoning in Nieuwegein. Daarvoor heb ik in een Fokuswoning in Maastricht gewoond, 350 kilometer van mijn ouderlijk huis. Daar ging ik op mijn negentiende Tolk-Vertaler studeren. Het was even wennen aan de dertig verschillende ADL-ers (verzorgers) die ik aan mijn bed kreeg, maar deze vorm van wonen maakt dit helemaal goed: je kunt (en moet) een volledig zelfstandig leven leiden: er is 24 uur per dag hulp, dus je kunt opstaan en naar bed gaan wanneer je maar wilt. Je hoeft geen afspraken te maken over het tijdstip waarop je hulp nodig hebt; alles gaat op afroep. Dit heeft als nadeel dat je soms met wachttijden te maken krijgt, maar dit valt over het algemeen mee. De vrijheid die je hebt, is het dubbel en dwars waard! Ik genoot volop van deze vrijheid, het niet meer rekening hoeven houden met hoe laat mijn ouders naar bed wilden, en ging vier avonden per week tot diep in de nacht stappen. Na een jaartje was daar de lol wel van af, maar de vrijheid heb ik behouden; ik kon eters en log�s ontvangen, nam een huisdier, en genoot van mijn tuintje in de zon. Voor een student was mijn huisje erg ruim; menigeen was jaloers.

Vier jaar later was ik afgestudeerd en wilde ik gaan samenwonen met mijn vriend, die ik in het studentenleven had ontmoet. We schreven ons in, maar de wachttijden zijn lang. Ik begon aan een tweede studie, Cultuur- en Wetenschapsstudies. Toen ik vorig jaar eindelijk een woning in Nieuwegein kreeg aangeboden, was het alweer uit met het vriendje� Maar ik ben verhuisd, om hier een baan te zoeken. Op dit moment maak ik mijn scriptie af, en dan wil ik aan de slag. Ik woon hier centraal: de (voor rolstoelen toegankelijke) sneltram stopt praktisch naast mijn huis, en eindigt in hartje Utrecht. In mijn wijk bevinden zich alle nodige voorzieningen: supermarkt, kapper, videotheek, bakker, snackbar en coffeeshop. Niet dat ik mij d��r zo vaak bevind� Mijn huis heeft een grote woonkamer, slaapkamer en studeer/logeerkamer. De tuin is om van te dromen: groot, en op het zuiden. Er staat 's zomers zon van 10 tot 19 uur. Ik heb in de wijk, waarin zich een woongroepencomplex bevindt, een paar vriendinnen en een lief. Die heb ik leren kennen in het caf� van het woongroepencomplex, een plek waar je altijd bekenden tegenkomt. Hartstikke handig; je hoeft nooit de laatste tram te missen, want het is naast de deur!

Ooit wil ik wel verhuizen naar Parijs of juist naar het platteland. Dan zal ik met een PGB hulpen moeten inschakelen, want daar zijn geen Fokusprojecten. Maar voorlopig zit ik nog goed!




Tekst geplaatst/gewijzigd op: 12-08-2003