Hoi, ik ben Nynke. Ik woon in een Fokuswoning in Nijmegen. Vanaf het moment dat ik hier ging wonen, zo'n zes jaar geleden, geniet ik van de vrijheid van een geheel zelfstandig leven. De Fokus medewerkers zijn alleen het verlengde van mijn armen en benen. Ideaal! Geen bemoeienis van medewerkers die het wel even beter voor je weten en die het vooral ook nodig vinden je te moeten begeleiden. Hetgeen ik daarvoor in een instelling wel ervaren heb. Maar ook al heb je vrijheid, blijheid, er blijven instanties waar je afhankelijk van bent en blijft zoals bijvoorbeeld het ziekenfonds.

Omdat ik zo'n 3 jaar geleden mijn huidige vriend leerde kennen en mijn eenpersoonsbed toen toch echt te klein werd, wilde ik een tweepersoonsbed. Omdat ik een hooglaag bed nodig heb, was een tweepersoons bed niet zomaar even gekocht. Twee losse bedden, waarvan één bedcarrier, moesten in een bedombouw komen. Er moest dus een carrier worden aangevraagd. Een vriendin van mij heeft deze niet vergoed gekregen via het ziekenfonds en heeft er zelf één aangeschaft. Ik vond en vind dit nog steeds volkomen onterecht. Je hebt een handicap en dus ben je afhankelijk van een bedcarrier. Je zou de conclusie kunnen trekken dat je als je een handicap hebt, niet met je partner in bed zou kunnen of zelfs mogen liggen. Dan word je toch een extra beperking opgelegd door zo'n carrier af te wijzen?? Belachelijk. Mensen zonder handicap hebben toch ook een tweepersoonsbed?

Aangezien de bedcarrier niet op de lijst van de te vergoeden hulpmiddelen van het VGZ voorkomt, wist ik dat de aanvraag een gevecht met het ziekenfonds zou worden. Van een medewerkster van de infolijn van VSN kreeg ik de tip om via de revalidatie arts en de ergotherapie een aanvraag in te dienen. Het was nog lastig via de revalidatie arts een verwijzing naar de ergotherapeute te krijgen. Met 'nee heb je en ja kun je krijgen' en 'u heeft toch ook een tweepersoons bed' heb ik de revalidatie arts een verwijzing moeten afdwingen. Uiteindelijk heb ik met de ergotherapeute een aanvraag ingediend bij het VGZ. Een adviseur van een bedrijf dat advies uitbrengt aan het ziekenfonds vond dat we onze twee bedden maar tegen elkaar aan moesten zetten. Hier was ik het natuurlijk niet mee eens. Lekker makkelijk afgedaan. Het ene bed was hoger dan het andere en met een flinke gleuf tussen de bedden lig je ook niet lekker. Een afwijzing van het VGZ was het gevolg. Met dank aan de ergotherapeute en na heel wat heen en weer getelefoneer is er later weer opnieuw een adviseur langs geweest. Hij heeft wel een bedcarrier geadviseerd. Je moet ook maar net geluk hebben met welke personen van de instanties je te maken krijgt. Enfin, een jaar later kreeg ik eindelijk mijn bedcarrier. Soms word je zo moe van het vechten tegen instanties maar de aanhouder wint!


Tekst geplaatst/gewijzigd op: 21-04-2004