Wanneer ben je met de studie begonnen?
Ik ben in 2007 begonnen met mijn theateropleiding.
Heb je auditie moeten doen of een toelatingsexamen af moeten leggen om te mogen deelnemen aan deze studie?
Ik heb auditie moeten doen. Dit hield in dat je anderhalf uur in een groepje opdrachten kreeg van een docent.
Improvisatieopdrachten, samenwerkingsopdrachten, lichaamsoefeningen, aanwijzingen.
Dit was om te kijken wat je acteertalenten zijn en vooral ook of je “werkbaar” bent. Daarmee wordt bedoeld of je een goede balans hebt tussen initiatief nemen, zelfstandig kunnen werken en spelaanwijzingen kunnen opvolgen. Daarna hadden we anderhalf uur les van een bewegingsdocent.
Ook daarvan kregen we allerlei opdrachten. De meeste opdrachten kon ik niet letterlijk uitvoeren. De docent legde uit wat het doel was van een oefening en dan verzon ik een alternatief, zodat ik dat doel wel kon bereiken. Bijvoorbeeld: Als anderen rechtop moesten staan en door de knieen veren of balans zoeken bij langzaam alle kanten bewegen, dan deed ik dat zittend. Natuurlijk wel netjes rechtop, niet leunen en de balans zoeken op mijn stuitbeen. Bij alles zocht ik mijn eigen fysieke grens op en keek naar hoe ik zo goed mogelijk de bedoeling van de opdracht kan naderen. En dat lukte eigenlijk bij alle opdrachten erg goed. Je wordt heel creatief daardoor.
Ben je inmiddels afgestudeerd?
Zo ja, wat doe je nu? Zo nee, waarom nog niet?
Als het goed is studeer ik begin 2011 af. Naast mijn opleiding ben ik mijn eigen bedrijf gestart, Siriusproductions. Ik geef presentaties en trainingen overbeeldvorming en overtuiging. Dit is voor iedereen in alle sectoren interessant. Op dit moment zijn vooral de sectoren van gezondheidszorg en onderwijs die mij als spreker uitnodigen. Na die presentatie of training zul je anders kijken naar hoe mensen reageren. Je zult ook beter begrijpen waarom jij doet wat je doet. Of juist waarom je niet doet wat je wel zou willen doen. Als je dat mechanisme doorziet, kan je negatieve beelden en gevoelens positief omzetten. Juist ook voor mensen met een zichtbare fysieke beperking kan die bewustwording voor een positieve omslag zorgen in hoe zij zich opstellen. Want je kan zelf heel veel beïnvloeden over hoe mensen jou zien en op je reageren. Ik geef ook workshops en kan ingehuurd worden als spelleider. Bij alles wat ik doe, gebruik ik mijn theaterervaring. Zowel in mijn eigen presentaties als in de opdrachten en oefeningen die ik geef.
Welke aanpassingen heeft de school (of heb jij zelf) moeten doen om ervoor te zorgen dat jij geen hinder ondervond van jouw handicap tijdens de studie?
Ik heb wat dat betreft een hele fijne opleiding getroffen, helaas een uitzondering binnen het reguliere onderwijs. Er zijn geen aanpassingen nodig geweest. Niet alles is goed toegankelijk, maar de sfeer is daar zo goed dat iedereen een helpende hand toesteekt als het nodig is. Zonder dat “de hulp” er dik boven op ligt. Het ligt natuurlijk ook aan hoe jij jezelf opstelt. Ik had best dingen kunnen gaan aankaarten voor aanpassingen, geen idée inhoeverre iets mogelijk was geweest. Maar ik vond hetprima zo en ik kon mij in mijn situatie, met af en toe wat hulp, goed redden. Dat is een keuze.
Wat was het leukste moment tijdens je studie?
Ik vond de spelprojecten het leukst. Dat zijn projecten van ongeveer twee a drie maanden waarin je steeds met een ander groepje studenten een voorstelling gaat maken en spelen. Je bent dan als een team hard aan het werk om van niets tot een mooie voorstelling te komen. Je regisseert elkaar en soms wordt je gecoacht door een docent. We hebben een keer een bewerkin gespeeld van “A clockwork orange”, dat was best heftig, maar heel mooi door de gestyleerde manier waarop wij dit in elkaar hadden gezet. We hebben ook een keer een script gemaakt van een roman en deze gespeeld. En een voorstelling naar aanleiding van een thema. Dan heb je alleen maar een paar zinnen en van daar uit ga je zelf materiaal zoeken en maken.
Heb je ook een slechte ervaring gehad tijdens je studie?
Bedoel je i.v.m. mijn handicap? Vanuit de opleiding totaal niet. Het was soms wel heel confronterend dat ik wel mee wilde doen, maar na een hele dag of dagen hard werken echt uitgeput was. Ik ben daarin wel een paar keer over mijn grens gegaan en heb toen longontsteking en post traumatiche dystrofieklachten gekregen waardoor ik wel wat lessen gemist heb. Vanuit de opleiding was er veel ruimte. De verantwoording lag bij mijzelf. Zolang ik goed communiceerde en een voorstel deed om iets in te halen of een
vervangende opdracht te doen, was daar altijd een mouw aan te passen. Zij wisten dat ik een hard werkende student was en mij niet zomaar ergens van af maakte. Ik denk dat ik daarmee ook wel wat credit heb opgebouwd.
Ben je de enige – of misschien zelfs de eerste – gehandicapte die deze of een vergelijkbare opleiding volgt?
Volgens mij zijn er twee of drie andere mensen in een rolstoel mij voor gegaan op deze opleiding. De cijfers ken ik niet, maar ik weet wel dat er niet zoveel mensen zijn die dit soort opleidingen volgen of kunnen volgen. Eigenlijk was dit de enige theateropleiding waar ik uberhaupt auditie mocht doen. De rest van de opleidingen zag het bij voorbaat al niet zitten.
Waarom zouden meer gehandicapten de moed moeten hebben een theater opleiding te volgen?
Mensen moeten niets natuurlijk. En het maakt niet uit wat je doet, als je maar doet wat je echt wilt. Als jouw passie theater is, raad ik je aan om je niet zomaar neer te leggen bij wat tegenwerking van de omgeving. Uiteindelijk ben jij diegene die keuzes maakt. En hoe graag je iets wilt bepaalt ook hoeveel je er voor over hebt om dat te bereiken. Je kan mij volgen via mijn weblog en twitter en natuurlijk kijken op mijn website:
Weblog: http://siriusproductions.wordpress.com/
Twitter: http://twitter.com/SiriusApril
Website: www.siriusproductions.nl
