Annet Nijhof Fokkinga (33) gaat al jaren met haar man Roel en dochter Quimberlyn met de tent naar Frankrijk. Omdat Annet gebruikt maakt van een elektrische rolstoel en de nodige hulpmiddelen nodig heeft, is het elk jaar een hele volksverhuizing.

Annet: 'We zijn allebei van huis uit gewend om te kamperen met een tent. Je beleeft de natuur heel anders dan in een huisje of caravan. Een tent is voor ons ook heel praktisch. Je hebt alles bij je. Sinds negen jaar staan we eigenlijk altijd op dezelfde camping in de Dordogne (Frankrijk). Voorheen reden we er altijd in één ruk heen. Vorig jaar hebben we op onze VW-bus een extra hoog dak gezet. Toen ontstond het idee om ook in de bus te kunnen slapen. Dus dat hebben we dit jaar gedaan. Roel en onze dochter slapen in de bus en tegen de bus zetten we nog een tent, een soort minibungalowtentje, waar ik in slaap. Roel heeft bedden voor ons getimmerd. Op het bed ligt mijn eigen matras. De pootjes zijn in hoogte verstelbaar, hierdoor staat het bed altijd waterpas. Goed slapen vind ik heel belangrijk, anders hou ik het niet vol.

Roel doet alles op vakantie. Daar kiezen we bewust voor. We vinden het heerlijk om even met z'n drieën te zijn. Zonder hulpen om ons heen. Op vakantie ben ik een stuk afhankelijker van Roel. Thuis zet ik mijn eigen kopje thee, maar dat lukt op een camping dus niet. Daar moet ik altijd even doorheen. Zeker in het begin van de vakantie, wanneer we allebei nog moe zijn, ontstaan er wel eens irritaties. Maar dan vechten we het wel uit. Natuurlijk is het ook een risico. Roel is eens door zijn rug gegaan. Toch zijn er altijd wel mensen die je helpen, en ik kan desnoods via mijn persoonsgebonden budget ter plekke een hulp inhuren. Mijn zorg is redelijk te plannen. 's Ochtends uit bed, 's avonds in bed. Ik heb een buikkatheter, dus ik kan zelf naar de wc. Bovendien gaan wij altijd naar een naturistencamping. Aan- en uitkleden is dan niet nodig, dus dat scheelt een hoop gedoe! Naturisten respecteren het leven, de natuur. Ik vind het heerlijk zonder kleren. De zon en de wind op mijn huid. Kleren beperken mij in mijn bewegingen. Het is ook altijd wel weer even wennen. Ik zie er anders uit en zeker als ik nog helemaal wit uit Nederland kom, ben ik me erg bewust van mijn lichaam. Toch werkt het ook therapeutisch: dit is mijn lichaam nou eenmaal. Anderen respecteren je misschien wel meer, juist omdat je het, ondanks dat je anders bent, toch durft.

Tips? Zorg dat je degelijke spullen bij je hebt. Wij hebben een De Waard tent (vergrote Zilvermeeuw) met een vast grondzeil. Zorg ook voor een goed bed. Ik neem ook altijd wat extra medicijnen mee. Een antibioticakuurtje, pijnstillers enzovoort. En wat extra onderdelen voor de rolstoel. Ik heb altijd een tweede besturingskastje bij me! Van mijn oude rolstoel gesloopt. Het is toch kwetsbaar.'

Annet gaat elk jaar naar naturisten camping Le Couderc. Het sanitair is goed toegankelijk met een rolstoel. Er zijn ook chalets te huur waarvan er één rolstoeltoegankelijk is. De tussenstop maakten zij dit jaar op naturisten camping, La petit Brenne.

Dit interview is eerder verschenen in Contact (dec 2004), het ledenblad van de Vereninging Spierziekten Nederland.




Tekst geplaatst/gewijzigd op: 23-12-2004