Uitgaan vind ik geweldig. Ook al weet ik dat het me een volle dag kost om weer bij te tanken. Even een biertje drinken in de kroeg is qua belasting wel vrij goed te doen, maar als we uitgaan en het duurt tot drie uur 's nachts (of soms nog later) dan ben ik de dag daarna total loss. Is niet erg. Dat weet ik van te voren. Ik denk dat ik per jaar maar ongeveer drie keer uit ga. Meestal heb ik het zo druk met sport en studie dat ik geen tijd en geen energie heb om daarnaast nog andere dingen te doen. Als ik wel uitga dan is dat meestal wanneer m'n studievereniging een feest heeft, of wanneer we met een groepje van m'n studentenflat of van m'n tafeltennisvereniging spontaan wat afspreken. Het gebeurt ook nog weleens dat een vriend(in) een feestje geeft in de stad. We gaan dan bijna altijd naar wat kroegjes en cafeetjes, dus niet zo vaak naar een discotheek. Waarschijnlijk omdat we niet zo nodig hoeven te dansen. We babbelen liever en in een discotheek staat de muziek vaak vrij hard, waardoor praten daar wat moeilijker is. Zeker voor mij omdat ik door m'n spierziekte ook wat moeilijker praat.

Ik weet wat een nachtje uitgaan met me doet: het kost me daarna een dag om weer goed op krachten te komen. Zeker als het lastig is om ergens goed te zitten. Je hebt vaak wel barkrukken in de kroeg, maar echt goed zitten op zoiets lukt mij niet: m'n lichaam komt niet tot rust omdat een barkruk geen rugleuning heeft. Alles beter dan zo'n vier uur achter elkaar staan trouwens, dat wel, maar toch put het zitten op een slechte stoel of kruk me ook uit tijdens zo'n avondje stappen. In een kroeg is de kans groot dan er weinig lekkere stoelen en veel barkrukken zijn, dus dan moet je er rekening mee houden dat je de dag erna niet te veel prestaties kunt leveren! Op welk gebied dan ook. Dus: niet uitgaan voor wedstrijden, tentamens, belangrijke gesprekken, toernooien, andere feestjes en andere inspannende zaken.

Over het algemeen heb ik niet zoveel last van mijn handicap bij het uitgaan. Er zijn echter wel een paar dingen waar ik tegenaan loop. Soms, als we van kroeg naar kroeg lopen, moet ik mijn vrienden even moet vragen om "een tempootje lager". Dat vergeten de meesten. Waarschijnlijk omdat m'n handicap voor hen de normaalste zaak van de wereld is. Eigenlijk wel positief dus, maar niet zo praktisch als je een voetreis door de stad maakt.
Een ander 'probleem' is dat mijn gewicht, maag en vetpercentage allen lager/minder/kleiner zijn dan dat van m'n vrienden. Dus soms sla ik een rondje over. Dat is geen probleem, alleen een student blijft het raar vinden als iemand een biertje afslaat ("Hee, geen bier??").
Een trapje in een kroeg is voor mij geen probleem. Drie trapjes achter elkaar wel, maar eentje lukt me wel. Dat is helaas ook wel nodig, want in het merendeel van de uitgaansgelegenheden (althans in Utrecht) is óf de ingang, óf de wc een verdieping hoger of lager en is er geen lift! Dus het is lastig als je in een rolstoel zit, omdat je echt moet zoeken naar een kroeg waar alles gelijkvloers is. Die zijn er wel, maar niet zo veel. Of je moet niet naar de wc willen. Wel lastig dus, ook voor mij want het kost toch altijd kracht, maar voorlopig red ik het gelukkig zelf.
Het niet kunnen fietsen (bij fietsen val ik om: onvoldoende evenwicht) is geen probleem voor me. Als we gaan stappen, dan spreken we ergens af en ga ik met de taxi heen en terug. Kan ik toch enige alcoholische consumpties tot me nemen en als ik heel moe ben na het stappen dan maakt dat toch niet uit, want ik hoef mezelf dan niet meer terug te vervoeren. Het is heel praktisch dat de taxi's in de nacht op veel plaatsen in de stad staan! Ik hoef niets af te spreken. Ik loop gewoon even een paar honderd meter naar een taxistandplaats. Fantastisch! Geen vergeten afspraken, geen "we kunnen het niet vinden", geen te vroege of te late taxi's!
Zowel het uitgaan als "even een biertje" vind ik supergezellig en doe ik graag. Meestal ga ik uit in Utrecht, waar ik ook woon en studeer. Soms ook in Zeist en Rotterdam. Er zijn veel verschillende uitgaansgelegenheden. Keuze genoeg tussen kroegen en discotheken; bruin of roze; popi of alternatief; studentikoos of burgerlijk; old-fashioned of trendy; Nederlands of internationaal. Maar voor mij is het gewoon het belangrijkst dat ik leuke mensen om me heen heb. Dan maakt het niet zo veel uit waar we uitgaan.




Tekst geplaatst/gewijzigd op: 12-12-2005