Wat ging mij dit weekend nou weer gebeuren? Na mijn grandioze watersportweek eerder deze zomer kwam ik een oproep op internet tegen waarin lichamelijk gehandicapten werden gezocht die niet bang waren voor een uitdaging en zin hadden in een avonturenweekend. Ik besloot me op te geven en vroeg mijn kano-kameraad Jurgen (van de Smartiwatersportweek) of hij met me mee wilde. Hij was gelijk enthousiast. En één ding is zeker: het weekend was SUPER!!!! Hier kan je een aantal foto's bekijken.

Vrijdag 26 augustus
Al vroeg wakker en lichtelijk zenuwachtig ging ik uit bed. Na een goed ontbijt, je weet immers nooit met een survivalweekend, was het tijd om de laatste spulletjes in te pakken waarna ik om elf uur richting station vertrok. De reis alleen al was een survival op zich. Maar gelukkig was ik niet de laatste. Om half 6 was het openingsappèl door Bert (vergeef me Bert, dat ik je rang niet meer weet). Na welkom geheten te zijn, kwamen Geert (initiatiefnemer) en Ronald (Adventure Support) aan het woord. Zij vertelde dat ze reuze blij waren dat het nu eindelijk zo ver was! En ik maar denken dat dit weekend al meerdere jaren werd georganiseerd.

Na alle toespraken en kennismakingen moest het gebeuren. We werden aan het werk gezet. Er werden een paar kratten met groentes (ja, je hoort het goed) neergezet op tafel en op een kampvuur stond een pan met water te pruttelen. Het was de bedoeling dat de groente aangevuld met wat kip, rijst, vermicelli en diverse soorten onkruid in die pan kwamen om na een uur geprutteld door ons te worden opgegeten. Ik moest er nog niet aan denken maar met een flinke scheut maggi moet ik eerlijk bekennen dat het best te pruimen was.

Ook kregen we onze slaapplaats aangewezen. Verwacht geen slaapkamer hoor, het was niks meer dan een loods vol met gaten. Kortom het werd er 's nachts niet echt lekker warm, zeg maar gerust koud. Die avond stond er schieten en duiken op het programma. Omdat ik al eerder gedoken heb, dacht ik 'laat ik daar maar eens mee beginnen'. Oké; het was geen dertig graden zwembad maar een bak vol leidingwater van zo'n vijftien graden. En dat hebben ze geweten. Toen het pak eenmaal aanzat, kwam horde twee. Hoe kom je boven in de tank als je geen trap kan lopen? Heel simpel, je gaat met een heftruck. Eenmaal boven de bak was het slechts een kwestie van langzaam laten zakken. Omdat de buitentemperatuur inmiddels gezakt was naar een graad of veertien viel het water enigszins mee. Zowel het komen tot de duik als de duik was een hele belevenis die de trend voor de rest van mijn weekend had gezet.

Na de duik moest ik toch echt even op temperatuur komen bij het kampvuur. Het zou natuurlijk geen echte legerplaats zijn als ook hier niet de sterke verhalen van de heren commando's werden verteld. Rond een uurtje of twee in de nacht werd het tijd voor het bed. Met kleren aan slapen want het was erg koud. De volgende morgen werden we alweer om acht uur verwacht!

Verder lezen? Bijvoorbeeld over Rob abseilend van een brug? En daar achteraan zijn elektrische rolstoel? Rob vertelt op zijn eigen website verder.

Tekst geplaatst/gewijzigd op: 06-09-2005