Ik ben Blom Hulscher, een eigenwijs stuk vreten die dacht dat ze wel even kon studeren met haar 22 jaar. Ik wilde al studeren vanaf m'n 10de jaar dus waren mijn verwachtingen hoog gespannen. Na veel overwegingen heb ik uiteindelijk gekozen voor film en televisiewetenschappen. Ik wilde eigenlijk de filmacademie doen maar dit werd praktisch gezien te ingewikkeld aangezien ik alleen gebruik kan maken van één hand. Voor alle duidelijkheid ik heb SMA type 1.

Ik had geen enkele vooropleiding die voldeed dus moest ik staatsexamen doen. Ik heb dit voor elkaar gekregen onder begeleiding van mijn thuislerares Tjits Willingga die voor de School voor Zieke Kinderen werkzaam was en Willem Temming van stichting Studie en Handicap. Tjits was er vooral om mij te steunen in het leerproces en Willem Temming heeft de practiche zaken aangepakt zoals gesprekken met studiebegeleiders en decanen.

Ik studeerde aan de Universteit van Amsterdam, vooral veel oude gebouwen die maar deels zijn aangepast. Er is wel een speciale decaan voor gehandicapten studenten maar deze persoon kon over het algemeen niet meer dan zeggen wat wel en niet mogelijk was. Ik heb verlenging van examentijd gehad en nog wat van die standaard dingen maar echt rekening houden met een ander tempo daar haddenen ze wat mij betreft nog niet van gehoord.
Ik heb meerdere voorstellen gedaan om te zorgen dat ik zo veel mogelijk mee kon komen en zo min mogelijk tijd zou verliezen maar er was eigenlijk vrij weinig mogelijk. Ik deed een vrij nieuwe studie dus zorgde dat ook nog voor extra verwarring. Vaak was het niet duidelijk in welke zaal er college werd gegeven en als dat te laat bekend werd en ik kon er bijvoorbeeld niet in met mijn elektrische rolstoel dan konden ze dat niet meer veranderen zodat ik niet naar college kon. Eén van de voorbeelden.>

Ik vond de docenten vaak wel onbeholpen maar ze deden wel hun best. De studenten waren over het algemeen ongeïnteresseerd maar ze wilde me meestal wel helpen. Met een beetje aanmoediging viel het vaak wel mee en kon het best gezellig worden. Ik had al een eigen auto dus vervoer was voor mij geen probleem, ik heb ook een computer gekregen waar ik veel aan gehad heb. Uiteindelijk ben ik na anderhalf jaar gestopt omdat de studie niet was wat ik wilde en vanwege de praktische problemen had ik geen zin om een nieuwe richting te proberen.

Na dat ik gestopt was ben ik voor me zelf begonnen en ben nu met een filmscript bezig en heb een filmpje gemaakt met een jongen van de kunstacademie. Wat ik geleerd heb van studeren is dat het heel moeilijk is om je niet te laten leiden door praktische problemen. Dat is het laatste wat je moet doen want dat kost te veel tijd en energie.

Tekst geplaatst/gewijzigd op: 12-08-2003