Het is mijn derde jaar alweer op de laboratoriumopleiding bij het Friesland College (MBO) in Leeuwarden. Momenteel ben ik aan het stage lopen voor vijf maanden bij het CIDC in Lelystad.

Ik dacht dat stage een groot struikelblok zou gaan worden, vanwege mijn spierdystrofie.
Maar dit valt reuze mee, de mensen daar zijn heel begripvol en er wordt om en met mij gedacht.

Mijn aandoening heet Limb Girlde (type 2I) en is verantwoordelijk voor de spierverzwakking in mijn bovenbenen en -armen. Hierdoor gaat het lopen vrij moeizaam, net als het tillen van bijvoorbeeld een schooltas.

Ik heb deze opleiding bewust gekozen, omdat ik geen zin had in een administratieve baan, daarom heb ik gekozen voor het laboratoriumonderwijs in Leeuwarden. Deze keus heb ik drie jaar geleden gemaakt omdat het gedeeltelijk zittend werk is en absoluut niet saai is.
Ook heeft de keuze te maken met mijn toekomstperspectief. Er is namelijk vraag naar laboratoriummedewerkers. En daardoor heb ik een 'eerlijke' kans op de arbeidsmarkt.

Na mijn vijf maanden stage bij CIDC in Lelystad ga ik in september 2007 aan mijn tweede stage beginnen. Dit hoop ik in Leiden te kunnen doen; daar zit het laboratorium dat onder andere onderzoek doet naar spierdystrofie. Daarnaast onderzoeken ze ook nog andere ziektes die veroorzaakt worden door 'foutjes' in het DNA.

Maar dat is nu nog niet zo ver! Eerst de eerste stage goed doorlopen, ook al loop ik tegen bepaalde dingen aan. Er zijn verschillende afdelingen en verschillende kamers, waar je met je proef bezig moet. Dit is lastig voor mij, omdat ik me dan telkens moet verplaatsen en eventueel omkleden. Daarom zit ik op een vaste werkplek, en de materialen die ik nodig heb worden bij mij neer gezet. Dit is op zich ideaal, maar ik baal er wel een beetje van; dit vanwege de confrontatie met wat je niet kunt. Maar zo'n confrontatie ga ik nog heel vaak tegenkomen in mijn leven, helaas, maar ik zet me er overheen en ga verder.

Misschien ben ik wel veel met mijn toekomst bezig, vooral omdat ik niet weet wanneer ik definitief in een rolstoel kom. En dan zit ik er vooral mee of ik dan nog wel de werkzaamheden kan uitvoeren die van mij verwacht worden. Ik hoop trouwens dat ik pas in een elektrische rolstoel terechtkom als ik een paar jaar werkervaring heb, zodat ik dan afdelingshoofd kan worden, of iets in die richting. Dat ik dus dan met mijn hoofd kan werken in plaats van mijn handen. Maar ik heb echt geen idee hoe snel dit gaat gebeuren, ik hoop het zo lang mogelijk uit te stellen. Dit door een goede balans te vinden tussen beweging en rust.

Tekst geplaatst/gewijzigd op: 02-04-2007