hallo iedereen hier op dit forum ik heb zelf geen handicap ben gewoon lopende en kerngezond. maar vorig jaar februari kwam ik een man tegen die op dat moment revaliderende was van een motorongeluk waaraan hij een complete dwarsleasie heeft over gehouden via hyves en msn hebben wij heel veel met elkaar gebabbeld gewoon over ditjes en datjes en kwamen er toen achter dat wij elkaar wel erg leuk vonden , na een paar week besloten wij dat we elkaar zo leuk vonden dat we een relatie zijn begonnen op dit moment zijn we zowat anderhalf jaar bij elkaar en het gaat word alleen maar beter. natuurlijk heb ik nagedacht over de nadelen van zijn handicap maar deze gozer was voor mij qua karakter te perfect om te laten lopen, rollen of what ever en ik kan me niet voorstellen dat er op deze wereld niet meer vrouwen/ mannen rondlopen/ rollen die er op net zo`n manier als mij mee omgaan

Het is ook niet iets wat ik direct aan de duchenne jongens die ik ken zou vragen..

Voor de seksuele frustratie zou ik persoonlijk een betaalde oplossing voor zoeken, voor mij is liefde en seksualiteit te onderscheiden en kan ik me indenken dat de spanning van het grote onbekende er dan af is.

Wat ik in mn omgeving merk is dat het (ZEKER voor mannen) staat of valt bij de babbel.
Als je lekker in je vel zit, humor hebt en een meisje niet benaderd als een alien of een playboyplaatje kom je al een heel eind!
Echt, er zijn zat mensen die verder kijken dan n stoel en vallen voor de persoon. Ben je ontspannen,gevat en gaat het niet over jezelf de hele tijd maar doe je moeite voor je omgeving (dat merk ik wel; je moet door de handicap heen breken door meer dan gemiddeld je 'out going' op te stellen) dan gaat t helemaal goed komen!

Voor een artikel in Psychologie Magazine zoek ik mensen die nog nooit een relatie hebben gehad. Zou een van jullie hierover willen vertellen? Neem dan ajb contact met me op via reneelamboo@hotmail.com
Groeten,
Renee lamboo

ik vind wel dat als je een handicap hebt dat het wat moeilijker is om een leuk iemand te vinden dat is gewoon zo maar goed.
ik heb zelf een relatie gehad met een meisje die ook een handicap had en ik moet zeggen je voelt elkaar goed aan je hoeft niet zo veel te zeggen, zeg maar om dat je bijde wat heb. Ik zal niet weten hoe het is om een relatie te hebben "met een gezond iemand" ik ben zelf al weer een tijdje singel ene weet je uitelijk kijkt iedreen wqel naar anders val je niet op iemand sommige mensen zeggen van dat ze dat niet doen maar goed dat geloof ik niet voor mij persoonlijk hoeft het ook geen fotomodel te wezen kijk karakter is zekers belangrijk maar uitelijk is het eerste waar iemand naar kijkt.

Mensen gaan door fases in het leven je wordt ouder en wijzer....Als ik ga stappen en ik ontmoet nieuwe mensen (bijna elk weekend) dan vraag ik me af wat hun vriendinnetjes in hun zien! Ze zijn namelijk bijna altijd dronken als ik ze zie...Hebben de grootste praatjes over hoe interessant hun sexleven wel niet is...Op dat moment ben ik blij DAT HIJ MIJN VRIEND NIET IS....Ik merk dat hoe ouder ik wordt hoe meer jongens van mijn leeftijd zich eraan gaan lopen irriteren dat er van die hoerige meisjes rondlopen en vaak beginnen ze rond de 23, 24 zich te realiseren dat het uiteindelijk allemaal draait om hoe iemand is en dat het er verzorgd uitzien van hun vriendje of vriendinnetje alleen nog maar belangrijk is....

Dus het ligt niet aan e handicap maar aan de mensen die bang zijn om verliefd te worden op iemand met een handicap!! succes x laura

Halo ik ben zelf gehandicapt en ik ben zeer met dit oneens! je kunt wel sex hebben als je een handicapt hebt. Dat mensen dat niet snappen begrijp ik niet. Het is gewoon veroordelen een vooroordelen! en mensen in een hokje plaatsen! WIJ GEHANDICAPTEN zijn mensen en hebben net als validen gevoelens en wensen en verlangens! Daar moet open en eerlijk over gepraat kunnen worden!
Dit wilde ik even kwijt
Goeden avond!

Ik zou zeggen laat niets of niemand je in de weg staan en ERVAAR het zelf. Dit is de enige manier om je eigen conclusie te kunnen trekken. Tuurlijk heb je met een aantal obstakels te maken, maar je moet nooit al bij voorbaat al uitgaan dat het om je handicap gaat. De praktijk wijst soms anders uit heb ik moeten toegeven. Dit is inderdaad een onderwerp voor een ellelange discussie, maar ook een individuele aangelegenheid. Zelf kan je het ook een beetje in de hand hebben, denk aan je houding, omgeving, vrienden en al die factoren.

Interessante discussies. Vraagje: ik ben een freelance journalist uit Rotterdam en momenteel bezig een boek te schrijven over relaties en seksualiteit bij mensen met een niet-aangeboreen lichamelijke handicap of chronische ziekte. Ik ben hiervoor nog op zoek naar mensen uit de doelgroep die geen vaste partner kunnen vinden en voor het uiten van hun seksuele gevoelens daarom gebruikmaken van betaalde seksuele dienstverlening.

Ben je zelf zo iemand en zou je daar (evt. onder pseudoniem) over wilen praten, stuur dan eens een e-mail.

Mijn eerste was mijn beste, binnenkort zijn we 15 jaar bij elkaar. Ik was niet echt op zoek, want ik had nog geen man ontmoet die mij zou kunnen evenaren in kracht.
Bij ons was het duidelijk, het was liefde. Seks is voor ons
beiden altijd erg belangrijk geweest. Door mijn scheve bekken lukte het neuken niet meteen. Maar met wat creatieve standjes leer je elkaar nog beter kennen.
Ik ben er ook van overtuigd dat ik mede door mijjn handicap
beter ontwikkeld lichaamsbewustzijn heb ontwikkeld.
Ik ben erg gevoelig en kan de extatische energie heel hoog opvoeren. Als je dit bewustzijn kunt uitstralen, werk je magnetisch op anderen die ook een partner verlangen waar ze dieper mee kunnen gaan dan "recht op en neer."
In de Tantra Yoga kun je oefeningen vinden om met je seksuele energie te spelen, met of zonder partner.
Er zijn allerlei boeken over te vinden, zelfs in de gewone bibliotheek. "Seks is er altijd, zelfs zonder lichamelijke bevestiging......"

Beetje tegenstrijdig dat er in het hoofdstukje erna weer staat dat het BIJNA onmogelijk is maar er wel relaties tussen jongens met Duchenne en niet-gehandicapte vrouwen bekend zijn(wat ik kan beamen). Lijkt me duidelijk dat het met Duchenne lastiger is om een relatie te krijgen maar een deel ligt uiteraard ook aan jezelf. Als je het bijvoorbeeld zelf al uitsluit dat het wel kan dan houdt het bijvoorbeeld snel op. Of het als je verliefd bent of iemand erg leuk vind dat je dit niet kenbaar durft te maken wat voor mij tot nu toe een beetje geld..

Ik blijf maar goeie hoop houden want heb er best veel voor over om een relatie mee te maken want dat lijkt me bestwel geweldig en het leven met Duchenne toch echtwel aangenamer maken, niet dat het zonder relatie niet aangenaam kan zijn!

Blijft lastig en soms frustrerend..

Als het op 'nakijken op straat' aan komt, kijk ik natuurlijk eerder naar mooie dan lelijke vrouwen. Maar behalve dat ene vind ik zowel handicap als uiterlijk volstrekt onbelangrijk bij vrouwen! (bij mannen ook, maar je weet wat ik bedoel)

Het verhaal van Marieke is idd ook het scenario waar ik bang voor ben. Ik heb nog geen serieuze relatie gehad mede omdat ik juist wel problemen met mijn uiterlijk heb en daarom al snel 'dicht klap'. Ik vind het bijv al een hele overwinning om uit mijn rolstoel te komen in gezelschap van mensen (niet bij goede vriendinnen overigens) omdat in mijn kuip mijn scoliose enz niet zo opvalt. Ik voel me dan dus heel 'bloot' uit mijn rolstoel. Volgens mij is mijn lichaam best wel een complex van me, met Mariekes verhaal als doomscenario (sorry, bedoel dit niet stom). Ik hoop dat je iemand vind (en iedereen trouwens, ik gun het mezelf ook:) ) die verder kijkt en zich over een kromme rug heen kan zetten! Begrijpen doe ik het overigens ook wel een beetje, ik kijk immers ook naar uiterlijk.

Marieke, dat wat jij hebt meegemaakt ben ik dus ook bang voor hoor! Ik vind dat zo erg als mannen zo doen!

Karakter staat op de eerste plaats, een leuk koppie is meegenomen, en helaas... voor mijn vriend (of inmiddels exvriend) is ook het lichaam erg belangrijk. Ik voldoe, ook al hebben we nu bijna een jaar een relatie, niet aan zijn beeld van een ideale vrouw. Dit is puur lichamelijk; hij zegt dat hij van me houdt. Maar hij wil zich seksueel ontwikkelen en voelt zich belemmerd door mijn uiterlijk (scoliose, scheve benen, voeten, alles). Daarom wil hij seks met andere vrouwen, maar ik trek het niet en heb hem voor de keuze gesteld. En nu wil hij van zijn vrijheid genieten. Ik ben erg verdrietig, vooral omdat het gewoon perfect leek.

Zelf heb ik eigenlijk niets op mijn lichaam tegen, ik voel me zelfs erg aantrekkelijk. Dan komt de klap hard aan, en krijg ik het idee dat het nooit meer gaat lukken met een 'normale' partner. Mannen, zelfs de allerleukste, blijken namelijk in mijn relaties vaker last te hebben van mijn situatie. Soms omdat ze niet tegen al die mensen over de vloer kunnen, maar soms dus ook gewoon seksueel. Waar het ook over gaat, het is knap frustrerend omdat je er niets aan kunt doen.

"Daarom denk ik dat de mensen die later in het leven een handicap oplopen makkelijker hun relatie behouden"

Ik denk dat je je toch aardig vergist, ik heb jongens en meiden zien veranderen door het opeens oplopen van een handicap waardoor ze opeens een ander persoon werden, en dat hun partner hun eigen partner niet meer herkende in die nieuwe persoon, waarna ze dus weggingen...


Vaak kan dit een oorzaak zijn van de stress die komt kijken bij je nieuwe situatie, als je er goed mee om kan gaan, heb je weer een grotere kans dat de relatie stand houd.


Kinderen zijn trouwens voor sommige stellen een goeie motivatie om ondanks alles bij elkaar te blijven...

Hoi allemaal,

sinds een paar weken houd ik deze site goed in de gaten. Ik vind het een leuke site en vooral deze discussieonderwerpen spreken mij wel aan.

Ik ben een man van 28 en ik zou heel graag een serieuze relatie willen met een leuke dame die valide is. Ik kan me heel goed voorstellen dat een valide dame niet zo snel wat begint met een rolstoeler. Als ik kon lopen zou ik denk ik ook geen vriendin in een rolstoel willen. Het klinkt misschien best heel raar maar het is wel de realiteit.

Naar mijn idee moet je iemand eerst leren kennen en dan ga je een relatie aan of niet. Er zullen best veel mensen zijn die met personen in een rolstoel een gesprek aangaan, maar niet om er een relatie mee te beginnen. Ze zien vooral drempels en terecht. Hoe licht of zwaar gehandicapt of je ook bent, je komt samen altijd drempels tegen. De liefde die de valide persoon voelt voor de rolstoeler, moet dus al zo groot zijn, dat de drempels al niet meer uitmaken. Daarom denk ik dat de mensen die later in het leven een handicap oplopen makkelijker hun relatie behouden. Voor de handicap is de liefde al gegroeid, dus je begint niet onderaan de ladder met een relatie.

Ik ben iemand die veel van uitgaan houdt, maar ik merk ook dat je wel contact met dames krijgt, alleen niet het contact wat ik graag zou willen. Nou durf ik ook niet zo god het contact echt op te zoeken, omdat ik toch bang om een blauwtje te lopen en dat er over gepraat wordt. Ik kom vaak in dezelfde uitgaansgelegenheid en veel mensen kennen me daar, dus is het geen prettig gevoel als er over je gepraat wordt.

Ik ben benieuwd naar jullie reacties. Ik hoop voor mezelf ooit nog een een leuke dame te vinden en ik hoop ook dat jullie snel een leuke relatie krijgen.

Groetjes.

Je illustreerd meerdere dingen, dat meisjes met je beginnen te praten en alles heel aardig lijkt en dat ze daarna een vriend blijken te hebben komt wel vaker voor. Zelf heb ik dat ook wel meegemaakt. Het lijkt net alsof als je in een rolstoel zit een geslachtsloos persoon bent. Ze spreken met je alsof je homo bent, waarmee ik bedoel dat je wordt behandeld wordt als iemand die niks voelt voor vrouwen.


Sommige meisjes staan niet stil bij de gevoelens van mij. Maar ik zeg je dit, zat je niet in je rolstoel, dan hadden ze niet op je afgestapt. Weet niet, misschien komen ze wel op je af omdat ze je zielig alleen vinden staan. (Niet zielig vanwege je rolstoel) en als ze dan toch staan te wachten op hun vriend, kan je net zo goed een praatje gaan maken. Ook zijn mensen nieuwsgierig, dus het zit ook een beetje in een mens zijn aard.


Vaak rennen dat soort meisjes weg omdat ze worden afgeschrokken omdat ze opeens je gevoelens opmerken... Ik zou gewoon het praatje blijven maken, een niet gehandicapte gozer stapt vaker op meiden af, meiden komen op 1 of andere manier toch op ons af, ik zou zeggen, neem je voordeel, wie weet zit er op een dag een vrijgezelle dame bij, maar niet omdat je in een rolstoel zit opeens opgeven he!

Ik heb zo het vermoeden dat ik bij sommige een verkeerde indruk heb gemaakt. Inderdaad, het ligt ook wel degelijk aan mezelf. Het gaat bij mij wel om sex, maar lang niet alleen dat: ik heb ook gewoon behoefte aan liefde. En als ik verkering heb (as if) mag het voor mij best nog een tijdje duren voordat er echt wat gebeurt (al heb ik geen zin om eerst er voor te moeten trouwen). En als ik een keer een one-night-stand zou hebben is dat in mijn ogen mooi meegenomen en bovendien zie ik het ene het ander niet uitsluiten. Ik kan een hele leuke avond hebben in de kroeg of waar dan ook zonder vrouwelijke aandacht, maar ik lust ondertussen wel eens wat en er wordt met een goede regelmaat valse hoop gegeven. Gisteravond nog had ik chance (daar leek het tenminste voor mij op) met een meisje die opeens van me weg liep. Ik vragen wat er mis was, bleek ik niks fout te doen. Ze wilde bij haar vriendje zijn die net binnen was gekomen. En dat is zoveelste keer dat me zoiets geflikt wordt. En zij komen meestal naar mij toe ook, dus kijk mij in dit geval niet aan. Blond&blind of gewoon achterbakse sletten?
Woorden als scoren en neukend zijn niet vernederend bedoeld, ik zeg gewoon waar het op slaat zonder er om heen te draaien. Het vergelijken van sex met softbal is niet zo zeer het vergelijken hoe belangrijk ze zijn ten opzichte van elkaar, maar om te zeggen hoe er altijd wel iets is waarom het niet lukt. Het leven is inderdaad geen speelfilm, maar dat soort dingen als ik beschreef hoor ik gewoon in het dagelijks leven. Die verhalen die ik hoor klinken echt lang niet altijd als opschepperij van mannen onder elkaar. Sterker nog: terwijl ik dit zit te schrijven staat mijn zusje onder de douche met haar (ondertussen hoeveelste ?) vriendje dat ze net een paar weken heeft...
Geobserdeerd? Ik? Ik zal het niet tegenspreken, maar kijk ook ff hoe het komt! En ik wil niemand tegen de haren instrijken en dit is tegenover niemand persoonlijk bedoeld, maar doe eens niet zo soft als iemand voor zijn lusten en verlangens uitkomt. Het is niet mijn schuld dat de meeste mensen zo schijnheilig en hypocriet over hun eigen verlangens doen! Ik wil niet generaliseren, maar ik weiger te doen of ik blind ben. Wil je eigen conclusies trekken, moet je toch eens goed om je heen kijken.
En oh ja, het gaat er mij ook niet om me er overal uit te lullen, ik geef alleen mijn inkijk en wil geen verkeerde indruk geven.
Verdere vragen? Kom maar op, ik bijt niet. Later!

Zelf heb ik geen handicap, maar ik kan vertellen dat ik een vriendin heb die wel een handicap heeft, nee ik ben niet met haar bevriend omdat ik haar zo zielig vind.
Zelf ben ik 20 jaar oud, en ik heb sinds een half jaar een relatie met seks.
Ik had al eens eerder seks gehad, maar na die eerste keer had ik totaal geen behoefte aan een tweede keer.
In mijn relatie is seks ennig sinds belangrijk, maar niet zo belangrijk, dat als ik niet met mijn vriend naar bed was geweest dat hij het dan met mijn uit had gemaakt.
Er is echter wel een verschil tussen mannen en vrouwen. maar daarin tegen staat is dat het voor mannen makkelijker is om hun gevoelens te bevredigen.
Wat ik eigenlijk wil zeggen is: seks is niet de wereld, en als je echt een keer seks wil hebben, zijn er altijd nog de hoeren. In het verhaal van Flobbie krijg ik het gevoel dat het niet zo zeer om een liefde vole relatie gaat, maar alleen om de seks.

Spontaan strippende meisjes, zeker als ze zat zijn, is niet iets waar ik bij wil zijn! Ik vind het vernederend. Woorden als 'neuken' en 'scoren' wijzen ook op dit vernederende aspect; waarom willen mannen zoals flobbie toch altijd vrouwen tot een object maken, iets wat ze kunnen 'hebben' ? Als een man zo geobsedeerd tegen mij zou doen, zou ik er ook geen zin in hebben.

Margot

als hulpverlener heb ik ook wel mensen meegemaakt als flobbie, die wellicht iets te gedwongen opzoek zijn naar een relatie/sex
als ik de manier zie waarop flobbie het hebben van sex omschrijft ( scoren en de vergelijking met balsporten, waar het naar mijn mening niet op lijkt, maargoed)

mijn advies is danook dat flobbie wellicht eens moet proberen om niet uit te gaan om te ''scoren'' maar gewoon voor de gezelligheid, en wie weet ontmoet je dan wel de juiste persoon. sex om de sex kan natuurlijk altijd, we leven tenslotte in nederland, plaatsen genoeg daarvoor.
maar ik denk/hoop dat flobbie toch wel meer opzoek is naar een echte relatie met sex als voortvloeisel uit de liefde daarin.

oh, trouwens, spontaan strippende vrouwen en naaktzwempartijen kom ik ook niet dagelijks tegen hoor.dus dont worry dat je iets mist man..... t leven is geen speelfilm hoor.

sucses ermee man.

ook ik heb het verhaal van flobbie vol bewondering gelezen. Is een relatie nou echt zo heel erg belangrijk. Sommige mensen zijn er juist trots op dat ze op die leeftijd nog maagd zijn, en dus misschien wel wachten op de ware liefde. Om het hele leven verder mee te gaan. Misschien is het goed om je er niet zo mee bezig te houden dan komt het vanzelf. Als je dan een keer iemand hebt waarvan je echt houd dan is het heus geen must om meteen met diegene naar bed te gaan. Je bent gewoon te hard op zoek. En doordat je graag seks wil zie je de andere dingen in het leven niet. Veel meiden vinden het echt heel erg irri als een jongen alleen maar aan seks denkt en dat misschien ook wel uit. Misschien is het een beter idee om eerst wat dingen uit je leven op te ruimen voordat je begint aan een relatie. De acceptatie van het leven met een handicap / beperking. Er zijn in Nederland genoeg andere mogelijkheden tot het hebben van sex zonder lefde. Misschien moet je dat eens proberen. Ik wens je heel veel succes en ik hoor graag wat je met al deze adviezen hebt gedaan

Hallo allemaal,

Ik las t verhaal van Flobbie en was erg onder de indruk.
Niet zozeer omdat ik het van toepassing vond op mijzelf, maar meer om t feit dat ik denk dat het bij hem niet aan zijn handicap ligt.
Ik ben dan wel geen maatschappelijk werker, maar toch krijg ik door zijn verhaal flink het gevoel dat het meer aan hem ligt dan aan zijn handicap.
Dit is niet lullig of aanvallend bedoeld!
Uit zijn verhaal maak ik op dat hij er gewoon erg gefrustreerd over is dat hij nog nooit een relatie of sex heeft gehad.
In mijn beleving is hier niets mis mee.
Ikzelf heb ook een lichte handicap en heb wel een goede relatie die al meer dan een jaar lekker loopt.
Daartegenover heb ik genoeg vrienden die geen lichamelijke handicap hebben en net als Flobbie ook nog nooit sex of een relatie hebben gehad.
Naar mijn idee moet je er niet te veel naar op zoek gaan en je zeker niet opdringen aan de vrouwen, want dan maak je t jezelf nog moeilijker.
Probeer eerst eens van jezelf te houden (dat geldt voor iedereen!), zowel van je binnen- en buitenkant.
Het is allebei heel erg belangrijk en het maakt t leven allemaal een stuk makkelijker.
Voor niemand is dit makkelijk, gehandicapt of niet, maar het is toch echt de basis om van een ander te kunnen houden!
En neem maar van mij aan dat sex veel lekkerder is als je van iemand houdt, dan dat je die persoon amper kent.
Ik spreek uit ervaring.
Dus zorg ervoor dat je van jezelf houdt, dan straal je dat uit, en dan pas kunnen anderen van je gaan houden!!
Succes met alles!!

Tja, ik heb hier mijn eigen theorie over. Ik zelf heb een
relatief lichte handicap, dus kan ik me niet met jullie
vergelijken (van Breathless heb ik net de verhalen gelezen
over seksualiteit op deze site en Hann ken ik persoonlijk). Ik
denk dat er een urenlange discussie mogelijk is over dit
onderwerp. Ikzelf ben bijna 22 en heb nog nooit verkering
gehad. Ook ben ik nog nooit verder dan zoenen gegaan en
ook dat heb ik nog nooit gedaan met een meisje waar ik
ook echt verliefd op was. Naar mijn persoonlijke mening
loop ik achter op (mannelijke) leeftijdsgenoten. Dit zit mij
absoluut niet lekker, om meerdere redenen.
Aan de ene kant is uitgaan voor mij vaak heel erg leuk,
maar wil nog al eens frustrerend zijn. Toen ik nog lopend
naar de kroeg/disco ging, hadden meisjes interesse in mij
(aan mijn kop ligt het dus niet; LOL) totdat ze me zagen
lopen. Sinds ik rollend ga weet ik niet waar ze mee bezig
zijn, maar de nep-interesse is vast wel bekend voor
sommige andere handy's. Dankzij mijn handicap hoef ik het
dus niet te hebben van het uitgaan (en de rest van het
dagelijks leven tussen de niet-handy's).
Maar ik zit nu al ongeveer acht jaar (niet slaan als ik er
jaartje naast zit) tussen mede-handy's op scholen ed. en er
wil maar niks lukken! Ik begin me steeds meer te realiseren
wat ik zoal fout doe, ik ben sociaal gezien nogal zwak. Maar wat ik ook verander aan mijn gedrag, niks helpt. En
tot mijn achttiende/negentiende kon ik er nog wel vrede mee
hebben. Maar daarna begonnen de irritaties toch wel te
groeien (check ff de grote loosers die wel gewoon
scoren. Nee, ik sluit niet uit dat ik er zelf een ben). Vooral
omdat dit niet de eerste teleurstellingen waren (ik kan met gemak nog 8 andere dingen noemen, ze zijn geen van allen kattenpis. Details wil je niet horen en ik niet noemen ). Voor
mij is scoren net softnal: telkens maar langs, onder of over
die bal heen maaien, als ik hem raak raak ik hem niet goed
genoeg om hem in het veld te krijgen (lullige woordspeling...). Ik zou mezelf niet zijn als ik er niet perse
bij wilde vermelden dat er niet altijd even lekker wordt
aangegooit (zowel per ongeluk als met opzet...). En als
ze 'per ongeluk' een skippybal gooien sla die vervolgens
lek. Ennuh, voor degenen die vroeger op school hebben
gegymd: zegt je de term 'sociale wissel' voldoende? Met
andere woorden: kut. Ook die dingen zoals naaktzwemmen, zatte
meisjes die gaan lopen strippen op feestjes of iets anders
in die trend gebeuren nooit waar ik bij ben. Ook ben ik altijd
mijn hele leven met een of meerdere meisjes bevriend
geweest op elke school/woonvorm waar ik gezeten heb en
daar heb ik ook nooit 'iets mee gedaan'. Ben ik blijkbaar niet
goed genoeg voor (neen, ik ben niet impotent). Ook niet
voor degenen waarvan ik weet dat ze even zwaar
seksueel gefrustreerd zijn als ik. Of erger nog: die gewoon one-night-stands hebben enzo.

Nu ben ik echt niet enige binnen mijn kennis/vriendenkring
die maar niet kunnen scoren, maar er zijn er natuurlijk ook bij
die gewoon wel de mogelijkheid hebben om te neuken.
Deze twee tegenstellingen gelden zowel als voor handy's
als niet-handy's. (Aantrekkingskracht maakt volgens mij ook
al geen reet uit).

CONCLUSIE: Het droogstaan ligt niet geheel aan je
handicap, maar die speelt wel een grote rol. De ballen!!!

Kun je daar niet een mailtje achteraan sturen? Het is inderdaad belachelijk geformuleerd! Ik vraag me af hoe het eigenlijk staat met het seksleven van jongens met Duchenne. Zelf ken ik er maar één, nee twee, van wie een van wat dichterbij...

Hann