De eerste "negatieve" reactie na mijn verschijning op tv. Ik vind het erg jammer dat je er zo over denk. Ten eerste heb ik bewust gekozen om met dit programma mee te werken omdat ik juist de luchtige en simpele manier waarop Patrick met de deelnemers praat zo ontzettend leuk vind. Ik vind EO-achtige programma's als Jong niets, juist omdat in dit soort programma's alleen naar de negatieve kant van een handicap vind kijken. Ik ben positief ingesteld en ben daar blij mee en vooral trots op. Ik kijk niet te ver vooruit omdat ik niet weet hoe ik er straks aan toe ben. Wat ik dus nu, op dit moment, het aller ergste aan mijn spierziekte vind is dat ik niet meer mobiel genoeg ben. Dat ik dus niet meer op de fiets kan stappen om een boodschap te doen of naar een terrasje te rijden. Voor de rest vind ik dat ik alles nog kan. Al heb ik hulpmiddelen nodig. Ik KAN het wel. Ook al gaat het langzamer. Ik KAN het wel.
En dan is wat ik bedoel met een positieve instelling. Aan de reactie van Anneke merk ik dat zij veel minder positief is over wat zij nog wel kan. Ook door mijn positivisme is het een luchtige uitzending geworden. Patrick heeft ervoor gezorgd dat ik op mijn gemak was. We hebben heel lang zitten praten voordat de opnames waren. Dus wat betreft de gesloten vragen, daar was ik op voorbereid. Het was dus absoluut niet nodig om mezelf te verdedigen. Ik vind zelf ook niet dat dat het geval was als ik het nu terug zie.
Jammer, anneke, dat het jou geen positief gevoel heeft gegeven. En dat zal vast komen doordat jij er selchter aan toe bent dan ik. Maar ervaren dat ik een beperking heb doe ik wel. Maar ik probeer van mijn beperkingen postivieve begrippen te maken. En ik haal het uiterste uit de dingen die ik nog wel kan!!!
Groeten Karlijn

Ik vindt het wel grappig dat je zegt dat het te postief is gebracht maar dat je vindt dat karlijn meer moet kijken naar wat ze wel kan...<br><br>Ik vindt het programma altijd een goed gebracht iets, hij stelt de vraag waar je voor in de verdediging moet omdat hij een vraag stelt die een leek zich afvraagt.

Ik heb dus de bewuste aflevering van "Je zal het maar hebben" ook gezien en vond het voor een leek goed uitgelegd. En dat de geïnterviewde erg luctig over hun ziekte deden zie ik als erg positief. Ik bedoel zo kan je aan de buitenwereld laten zien dat mensen met een spierziekte een positieve instelling hebben. En dat ze niet bij de pakken neer gaan zitten.

Ik heb de betreffende aflevering ook gezien, maar heb er toch wel gemengde gevoels over.
Aan de ene kant vond ik het goed dat jullie verhaal positief werd gebracht. Inderdaad sta je als mens centraal en niet je handicap. Een handicap hoeft je niet te belemmeren om de dingen te bereiken die je voor ogen hebt.

Aan de andere kant vond ik het net overkomen alsof jullie het totaal niet moeilijk vinden om een handicap te hebben.

Een vriendin van me had de aflevering ook gezien en vond dat jullie er erg ''luchtig'' over deden. Net of je er niet van mag balen van wat je wel aan beperkingen ervaart.

Vooral het gedeelte met Karlijn vond ik confronterend. Dit omdat ik zelf ook Limb-Girdle heb, maar dan al 20 stappen zwaarder dan Karlijn. Het niet meer kunnen fietsen (wat Karlijn erg vond) is nog maar het begin. Het moment dat je niet meer kan lopen, niet meer kan staan en niet meer je eigen haar kan doen vanwege je kippekracht in je armen, dan wordt het klote.
Ik hoop oprecht dat Karlijn die momenten niet hoeft mee te maken. En het enige wat ik verder nog kan zeggen: probeer zoveel mogelijk te genieten van wat je nu nog allemaal kan!

Ten slotte vond ik dat Patrick geen goede interviewtechniek heeft. Hij stelt zijn vragen zo gesloten, dat je gelijk in de verdediging schiet.
Ook het faken van een spierziekte en hulp nodig hebben bij het traplopen vond ik bespottelijk gebracht. Ik zag er de lol niet van in.

Anneke

Jeetje wat jammer dat ik het gemist heb baal er wel van...

zo zie je meteen dat lotgenoten slachtofferrol niet bevestigen... zie de discussie onder Mind You: <a href="reaction.php?onderwerp_id=55&aantal=13&hoofdonderwerp_id=5">Lotgenoten bevestigen slachtofferrol</a>

Hann en Karlijn

Ik was onder de indruk over hoe jullie in het leven staan, hier kan ik nog veel van leren. Ik heb mijzelf de afgelopen jaren gek gemaakt door alleen maar te kijken naar mijn beperkingen, maar jullie laten zien hoe het is om midden in het leven te staan!
Ik ben nu weer aan het omhoog aan het krabbelen en jullie programma is daar zeker een hulpmiddel bij.

Groetjes en bedankt,

Patrick

Hoi hoi,

Ik heb er een klein stukje van gezien en ik herkende Hann, jaja, van mijn vroegere school! Leuk om weer eens een bekende te zien, goed gedaan Hann!!! De rest zal het vast ook goed gedaan hebben, hoor, daar twijfel ik niet over, maar ik heb alleen Hann gezien... Sorry Koen en Karlijn!!!

Hoi karlijn ik heb het wel gezien ja het was echt wel goed van je hoor echt waar toppie gewoon.

Hoi karlijn ik heb het wel gezien ja het was echt wel goed van je hoor echt waar toppie gewoon.

Tja, ik was (veel) te laat maar kon nog het laatste deel met Karlijn (vanaf de trap) en het stuk met Hann meepakken. Wat ik gezien heb, vond ik heel goed. Beide dames hebben een lekkere positieve kijk op het leven en legde ook de nadruk op de dingen die ze kunnen en niet op de dingen die ze niet kunnen of veel tijd kosten. Typerend ook de busrit met Hann voor het naar de stad gaan, Patrick Lodiers vraagt of ze het niet een gedoe vindt en Hann die zegt dat dat voor haar normaal is. Prima! Inderdaad, je kunt je er wel druk om maken, maar daar krijg je ook geen leuker leven van...

Oh ja, dat stukje met Patrick Lodiers op de trap was ook erg geinig :) Sommigen hadden wel een rood koppie toen ze Lodiers de trap afgedragen hadden! En spierpijn :D

Heb er naar gekeken hoewel ik te laat was met me TV aanzetten. Ben er eventjes goed voor gaan zitten. Het programma kon ik al als een goed programma, en dames, jullie hebben het goede beeld overgebracht, mijn complimenten!

Gr, Comic

Ik had al wel eens stukjes gezien van 'Je zal het maar hebben', maar nog nooit een hele aflevering. Wat een leuk programma is dat. Het maakt handicaps en ziekten op een luchtige manier bespreekbaar. Geen "zwaar" medisch programma met ingewikkelde verhalen die een aandoening verklaren, maar een lekker korte en eenvoudige (dus duidelijke) uitleg. Buitenstaanders hebben er vast weinig behoefte aan om alle ins en outs van een aandoening te weten. De nadruk ligt, zoals het hoort, op de mens achter de beperkingen. Ik denk dat de portretten van Koen, Karlijn en Hann voldoende duidelijk hebben gemaakt, dat mensen met een spierziekte geen kneusjes (hoeven te) zijn, maar leuke, positieve mensen. Ik vind dat presentator Patrick Lodiers een functiebeperking (zou noemde Karlijn dat toch?) goed kan simuleren. Het komt op mij in ieder geval heel overtuigend over. Ik vind het helemaal BNN! Er moeten meer van zulke programma's gemaakt worden.


Groeten,
Breathless

Ook ik was onder de indruk van de uitzending! Jullie hebben het goed en helder verteld en ik denk dat er bij de mensen die gekeken hebben meer begrip en minder angst zullen zijn. En Hann: heel veel groeten van mij!

Ik vond het een erg mooie uitzending. Jullie zijn (volgens mij) goed neergezet, en fantastisch hoe positief jullie overkomen! Een voorbeeld voor menig ander.

Natuurlijk zijn alle uitzendingen met Patriek erg leuk, maar deze was toch wel bijzonder bijzonder. Het gind een beetje over spierziekten, maar veel meer nog over hoe je ermee omgaat. Ik vond de portretten van Hann en Karlijn erg goed. Ik vind het ook van durf getuigen als je mensen zo in je leven laat kijken. Mijn complimenten, meiden!
En als het gaat om beeldvorming: perfect! Het gaat niet om de spierziekte, het gaat niet om de rolstoel, maar het gaat erom hoe je je leven leeft. Het zal toch veel veel 'buitenstaanders' een eye-opener geweest zijn.

Oja, en we willen natuurlijk graag reacties horen! :)

Lieve mensen,

Vanaf augustus worden zoals Hann als ik BN-er, filmster, actrice en tv-persoonlijkheid tegelijkertijd.
Nou oké, we kom gewoon even tien minuutjes op tv bij het programma "JE ZAL HET MAAR HEBBEN" van BNN. Maar toch vind ik het belangrijk genoeg om dit even te vertellen, ten slotte was het een overwinning voor mezelf en ben ik er erg trots op.

Voor alle duidelijkheid, hoe is het gekomen: in juni ben ik door de VSN benaderd of ik het leuk zou vinden mee te werken aan een televisieprogramma voor BNN. Laat maar bellen, zei ik meteen. Wat bleek ze hadden mijn naam, als voorzitter van de JIG, doorgekregen en hadden ook mijn verhaal op www.jackies.nl gezien. Na een gesprekje met iemand van BNN heb ik gelijk ja gezegd en binnen een week waren de opnames al geweest. 'Je zal het maar hebben' is een luchtig programma over kwalen die in de taboesfeer liggen, over handicaps, ziekten en beperkingen. Men heeft besloten om een aflevering te maken over spieren. Dus zodoende ben ik gevraagd om ook mee te werken aan het programma (dat zijn dan weer de voordelen van mijn ziekte, toch?). Een filmploeg van vijf mannen is een dag over de vloer geweest en zij hebben mij gefilmd op verschillende locaties in en over verschillende onderwerpen.

Het was een ware overwinning voor me, maar ik moet zeggen dat het een mooi en vooral leuk verhaal is geworden. Al ben ik wel even geschrokken van welke beelden ze gaan uitzenden. Ik zie mezelf ten slotte niet elke dag de trap op strompelen.

Uiteraard verwacht ik van iedereen dat hij/zij voor de buis zit om naar het programma te kijken.De grote dag is 11 augustus. Dus voor alle duidelijkheid hier nog even de details.

Kijk dus allemaal op maandag 11 augustus tussen 22.00 en 22.30 naar BNN (ned. 2).

Veel kijkplezier.

Groetjes Karlijn.
(Jackies team)