Zit in hetzelfde schuitje, heb ook HMSN en ga ook binnenkort solliciteren.
Dan wel voor afstudeerstage, maar toch.
Hetzelfde dilemma, je lijkt op zo'n gesprek wel meteen zwaar nerveus en zo. Onze stage adviseur zei dat het zeker aan te raden was om het aan de orde te brengen.
Nu ik dit lees zeker dus!

Wat leuk te horen dat je die baan hebt gekregen! Van harte gefeliciteerd, super zeg!! Wanneer rond je je opleiding af en kan je beginnen (en kun je er nog een vakantietje tussenwringen, ha ha)?

Alsnog die afspraak maken met je arbeidsdeskundige zou handig kunnen zijn. Zo ben je op de hoogte van de mogelijkheden en onmogelijkheden. En mocht je een uitkering krijgen, dan kun je het best zo snel mogelijk je inkomenswijzigingen doorgeven aan UWV (en belastingdienst als je ook zorg- en/of huurtoeslag krijgt), zo voorkom je eventuele vervelende terugbetaal-acties enzo. Veel succes, hopelijk bevalt het je er goed!

Hartstikke bedankt nog voor jullie reacties, Rivka en Hanneke.
Ik had uiteindelijk de tijd en mogelijkheid niet meer om nog een afspraak te maken met mijn arbeidsdeskundige, maar ik heb jouw tips, Hanneke, gebruikt. Ik heb mijn beperkingen, maar ook mijn mogelijkheden ter sprake gebracht. Uiteindelijk bleek dat ook een goede keuze, want de manager/werkgever was het al wel opgevallen. Hij vertelde mij achteraf dat hij ernaar gevraagd had als ik er niet over was begonnen.
Al met al was het een goed gesprek, en ben ik aangenomen! Eerst nog een tijdelijk contract, en het zijn nog maar een paar uren per week. Maar het voelt goed dat ik een kans krijg en dat ik meteen na mijn opleiding ergens aan de slag kan!

Hoewel ik niet helemaal in jouw situatie zit (ik zit erg zichtbaar in een elektrische rolstoel), kan ik me het dilemma goed voorstellen. Ik denk dat voor een ieder met een handicap de afweging hoeveel te vertellen een lastige is.

In jouw geval is het misschien een optie om niks te zeggen, maar vroeger of later zal duidelijk worden dat er 'iets' aan de hand is. Mijns inziens kun je dat beter voor zijn en open kaart spelen. Immers, de baan waarop je solliciteert kun je waarschijnlijk goed vervullen, anders solliciteerde je er denk ik niet. In dat geval zou ik duidelijk maken wat mijn beperkingen zijn en hoe dit de baan eventueel zou kunnen beïnvloeden, meteen gevolgd door de manier waarop je daarmee zult omgaan. Kortom, openheid en een goed plan van aanpak zijn het halve werk (of misschien nog wel meer).

Rivka's tip is een goeie: ga zo snel mogelijk langs bij je arbeidsdeskundige! Mijn ervaring met UWV arbeidsdeskundigen is dat ze je vaak veel kunnen bieden en dat het de mensen zijn die het meest met je meedenken binnen het UWV. Let er wel op dat ze vaak en veel te maken hebben met mensen die op laag tot zeer laag niveau zijn opgeleid en zodoende zich misschien extra in je situatie moeten inlezen voor ze je definitieve antwoorden kunnen geven. Maak in ieder geval een lijstje met vragen die je ze voor wil leggen en bij een 'ik weet het niet' antwoord gewoon doorvragen of ze het nader kunnen uitzoeken voor je. Ik hoop dat jij net zo'n goeie zult treffen als ik in de afgelopen jaren drie keer heb gehad.

Als je nu bent aangemerkt als jonggehandicapte en (deels) bent afgekeurd, dan kunnen je eventuele kosten van ziekte (deels?) verhaald worden bij het UWV. Dat zou je zelfs in zekere zin aantrekkelijker kunnen maken, mits je toekomstige werkgever niet al te zwaar aan het papierwerk tilt).

In ieder geval heel veel succes! Jij en je vaardigheden/opleiding/ervaring enzovoort komen op de eerste plaats en je handicap zou ik zeker aan de orde stellen, maar niet als belangrijkste gespreksonderwerp.

Ik ben bijna op jou punt (juni 2011) en heb een gesprek aangevraagd voor in Mei met mijn arbeidsdeskundige van het UWV voor tips en subsidies waar mijn werkgever van gebruik kan maken. Misschien is dat voor jou ook een idee om te doen.
Succes in elk geval!