In het verleden heb ik ook wel functioneringsgesprekken gevoerd, maar dat leverde weinig op. De praktische huishoudelijke en verzorgings handelingen geef meestal ter plekke tijdens het werk. Als het op het intiemere vlak komt zoals de werkhouding en attitude blijft het zo moeilijk om alles open te bespreken. Als het bijvoorbeeld niet goed klikt maar je hebt geen hulpen op voorraad, kun je daar weinig aan doen. Nu de werkeloosheid weer toeneemt merk ik wel dat het iets makkelijker wordt om nieuwe hulpen te vinden.
Dat geeft wel iets meer lucht, als ik onverwacht klem kom te zitten hoef ik niet meer mijn toevlucht te nemen tot de moeilijk plaatsbare overblijvers op de arbeidsmarkt.
Ik werk ook met die twee dagenregeling. Je kunt mensen wel in loondienst nemen hoor, maar dan zit je met allerlei verplichtingen van doorbetaling bij ontslag en ziekte. Dat zit niet bij het budget inbegrepen. Omdat je dan ook de sociale verzekeringspremies premies betaald, betaal je meer bruto
loon terwijl de hulp er netto minder aan overhoudt. Toch kan het voor een hulp wel prettiger aanvoelen omdat ze zo iets opbouwen m.b.t de sociale premies en pensioen.
Volgens mij is het PGB wel een gesubsidieerd recht.
Je hebt recht op hulp en dit is een keuzevorm.
Het PGB geeft veel vrijheid, maar als er in mijn woonplaats een Focus mogelijkheid was geweest, weet ik nog niet waar ik voor gekozen zou hebben....
Groetjes Annet

Een ADL-aap, hm lijkt me niks hoor! Ik heb sinds '96 PGB en tot volle tevredenheid. Tot nu toe heb ik 2 mensen ontslagen waarvan ik het van 1 niet had verwacht. Omdat je toch wel zeer persoonlijk met elkaar omgaat vind ik het belangrijk om goede afspraken te maken. Ik kies er dan ook voor om als er iets niet goed gaat dit niet tijdens adl te melden maar hier een gesprek over aan te gaan. Ook al bouw je een band op je blijft altijd 'werkgever' natuurlijk. Vroeger toen ik 14 mensen in dienst had had ik regelmatig functioneringsgesprekken. Gewoon om even te laten weten dat het goed gaat (of niet) en hen de gelegenheid te bieden hierop te reageren. Wat bedoel je precies met de arbeidsovereenkomsten? Ik heb iedereen niet meer dan 2 dagen per week in dienst. Scheelt een hoop administratie.
In principe kun je ook geen vast contract aanbieden. Ik weet niet of het inmiddels veranderd is maar ik dacht dat het Persoonsgebonden Budget nog steeds een subsidie regeling is en geen recht.
Groeten
Edwin

Oh nee h'e hoezo herkenbaar? Je wilt aardig zijn, ze komen aan je lijf en leden dus het voelt beter als je dat in een gelijkwaardige afhankelijkheidsrelatie laat doen. Maar wij blijven hoe dan ook altijd afhankelijk. Ruzie de ene dag betekent hulpeloos in bed blijven liggen de volgende dag.
Je stelt conflicten dus schijnveilig uit, want je kijkt wel uit dat je, je zelfstandigheid op het spel zet. Als je je hulp aardig en soepel behandelt verwacht je automatisch hetzelfde terug. Maar helaas zo werkt het niet. Omdat goede en ingewerkte hulpen schaars zijn probeer je ze tegemoet te komen. Het lijkt wel alsof je ze daarmee juist zegt dat het niet zo nauw komt. Oh het is zo moeilijk, je denkt dat ze snappen aan hoeveel regels en organisatie je onafhankelijkheid hangt, maar dat is blijkbaar niet zo.
We zijn gewoon veel te lief! Ik weet heel goed wat ik wil, maar blijkbaar ben ik ook niet zo assertief als mensen van me denken. Zielig doen kan helpen, maar voelt niet goed.
Ik maak na 8 jaar PGB ook nog steeds dezelfde fout dat ik de werk en persoonlijke relatie slecht kan scheiden.
Toch staat in de contracten volgens mij wel dat de werkverplichtingen wederzijds zijn. Ik moet mijn afspraken nakomen in betaling, ook als ze door mijn omstandigheden op het afgesproken tijdstip niet hoeven te werken, maar omgekeerd moeten zij zich ook houden aan de gemaakte afgesproken uren pw. in het contract. Maar ik wil ook niet iemand aan m'n lijf waar ik een conflict mee heb.
Ik heb nu een ploegje van 4 vrouwen die redelijk stabiel is,
maar de gemiddelde looptijd ligt hooguit op drie jaar.
Buiten het gedoe om een nieuwe hulp te vinden hakt het er emotioneel nog altijd in. Ook al gaan ze in goede harmonie iets anders doen, ze laten me wel in de steek......
Sommigen zie ik nog steeds en bij anderen waarvan ik dacht dat ik heel close met ze was, heb ik nooit meer iets gehoord. "Toevallig" heb net ik op een Belgische tv zender gezapt en daar laten ze speciaal afgerichte ADL aapjes zien. Dat is leuk, dat zou ik ook wel willen. Een hond lijkt me ook heerlijk, maar die moet je weer uitlaten en daar heb je ook weer hulpen voor nodig. Ik geloof dat deze apenschool in Engeland zit. Hoi pippilangkous, zal m'n dochter leuk vinden! Geef mij zo'n aap, is wel supercool...
Het is erg bot, maar mijn superhulp is een Bosnische.
Ze heeft erg veel hersens, maar door haar situatie kan zij hier geen geschoolde arbeid vinden. Ze is erg lief en handig
en zij is net zo afhankelijk van mij als ik van haar. Ik vind het wel jammer dat ik haar geen vast arbeidscontract kan bieden, want dat brengt met het PGB teveel risico's mee.
Heeft iemand misschien meer juridische ervaring m.b.t arbeidsovereenkomsten, want als PGB-er blijf je daarin een amateur.
O ja Hann, heb je mijn mailtjes inmiddels ontvangen?