Ik heb al langer het idee dat SPW'ers (sociaal pedagogisch werkers) ADL'ers en weet niet wie in de zorg, zich weinig aan trekken van goede communicatie manieren. Wat maakt het hen uit dat ze 2 dagen van te voren met een melding komen dat er iets in het huis moet gebeuren van de cliënt? Hen maakt het niks uit, zij hebben er niks mee te maken. En die cliënt moet het maar pikken. Hebben jullie dat ook?
Ik erger me daar echt zo ...... aan. Ik vind dat niet kunnen. Ik kan op meerdere manieren kijken, ik kan dingen zien in de praktijk en ik leer dingen op school als SPW'er in opleiding. Nou op mijn opleiding wordt net zo slecht gecommuniceerd als in de praktijk. In de praktijk kan je 2 dagen van te voren horen dat je je plannen zomaar moet aanpassen, precies dat heb ik vandaag op school gehoord: 'vrijdag hebben jullie om 2 uur een toets'. Net zoals in de praktijk moet 1 partij zich nu gaan aanpassen. Normaal zijn we om half 1 uit, er staat nergens op het lesrooster of toetsrooster dat we die toets hebben. Plannen heb ik al lang gemaakt. Ik heb geen zin om die aan te passen en vooral niet omdat ik nergens op papier kan vinden dat ik die toets heb.
In de praktijk vind ik de communicatie slecht. Ik vind het nog slechter dat het ons nu aangeleerd wordt op de opleiding.
Ik lig nooit dwars, maar als het morgen nog niet op papier staat, niet op mijn lesrooster (op het internet), niet op toetsrooster, dan maak ik die toets niet en ben ik om half 1 pleitos. Dat is slecht ik weet het, maar ik vind het niet kunnen dat ons nu verkeerd gedrag aangeleerd wordt. Goede communicatie vind ik belangrijk.
Wat zijn jullie ervaringen?