Het heeft even geduurd (stagevertraging) maar nu ben ik dan ook echt bezig met mijn onderzoek. In middels ben ik zover dat ik de literatuur die ik kon vinden (helaas niets over dit specifieke onderwerp, maar wel zijdelings er mee te maken) gelezen heb en nu een hypothese aan het opstellen ben. Om deze hypothese aan een 1e voorlopige toetsing te onderwerpen zou ik graag hulpverleners met een zichtbare handicap een vragenlijst voor willen leggen. Ben jij zo'n hulpverlener en wil je meewerken of ken je iemand anders die als hulpverlener met een zichtbare handicap werkt? Laat het me weten. y.lammertink@zonnet.nl
Dank je.

Groetjes Yvonne

Leuk onderwerp. En veel over te zeggen, lijkt mij.

Net zo goed als dat je met een zichtbare handicap iets communiceert, doe je dit ook met je man of vrouw zijn, of je afkomst. ik kan me voorstellen dat we met een zichtbare handicap meer oproepen bij de ander: Bijv: als zij kan werken, dan kan ik het ook! of oh nee, een zielige gehandicapte die mij gaat helpen of he wat een leuk kapsel! of gave stoel of wat zit mijn haar beroerd of ik voel me naar. .....etc. In een professionele setting is in het begin de handicap iets wat veel zegt, maar al na een dag communiceer je meer met je kleding, haar, gedrag etc.

De impact van een zichtbare handicap van een professional op de klant is in de 1e plaats af te meten aan het gedrag vd klant. En m.i. wordt de invloed ervan nu voornamelijk bepaald door:
- hoe de klant nu tegen (iemand met) handicap aankijkt (veelal onbewust)
- wat communiceer jij bewust en onbewust
- wat maakt dat klant bij je zit.

Je kunt voor jezelf eens nagaan wat bij de klant kan opkomen (overtuigingen) en wat jij kunt communiceren bewust/onbewust. (bijv doorzettingsvermogen..) En daar kun je dan op inspelen.

Uit een onderzoek naar leiderschap blijkt dan een van de belangrijkste eigenschappen van goede leiders is dat ze datgene wat hen onderscheid van anderen in hun voordeel gebruiken. Kijk naar Obama!

Tuurlijk breng jij jezelf altijd mee als professional! Jij hebt je eigen (psychologische, fysieke, emotionele) grenzen en kwaliteiten.
Ik vind het moeilijk om te zeggen hoe ik mijn handicap concreet in kan zetten. Nu is mijn handicap op het eerste gezicht ook niet zichtbaar.

Soms wijs ik clienten er wel op dat ik een handicap heb, dit voornamelijk als ik zelf tegen beperkingen aanloop in het gebruik van materiaal of oefeningen die ik met hen wil doen. Ik geef dan aan dat ik door mijn spierziekte een bepaald iets niet kan doen, maar dat we de oefening bijvoorbeeld wel op een andere manier kunnen aanpakken (als de client het hiermee eens is).

Soms leg ik zonder zo'n beperking door mijn handicap de nadruk op mijn handicap; dit dan om de client te laten zien dat ik als therapeut ook niet volmaakt ben.
Zo had ik gisteren bijvoorbeeld een leerling bij mij die op jongere leeftijd kanker heeft gehad. Dit meisje is nu constant bang om ziek te worden en heeft moeilijkheden in haar rouwproces. Omdat zij het moeilijk vind hierover te praten en het gevoel heeft alleen te staan in haar vroegere ziekte / doodervaringen, vertel ik haar dat ik ook een ziekenhuisverleden heb.
Op dat moment zet ik mijn spierziekte doelbewust in om de vertrouwensband en het 'wij delen een bepaalde ervaring'gevoel groter te maken.

Ik heb het gevoel dat ik meer kan bieden aan kinderen / jongeren die een chronische ziekte of handicap hebben, dan mijn collega's zonder chronische ziekte. Ik kan mij beter verplaatsen en invoelen in deze kinderen en ben van mening dat dat belangrijk is in zulk soort situaties.
Mede door mijn eigen ziekte en ziekenhuiservaringen wil ik later met deze doelgroep gaan werken en ben ik van plan voor deze een therapieprogramma op te zetten.
Voor het maken van dat therapieprogramma is het in mijn ogen een groot voordeel dat ik eigen ervaringen heb en weet wat voor hulpvragen er bij het verwerken van een handicap / chronische ziekte kunnen voorkomen. Deze eigen ervaringen gecombineerd met de kennis uit mijn opleiding en eerdere werkervaring zorgt er in mijn ogen voor dat ik in de behandeling van deze doelgroep een streepje voor heb op collega's die geen ziekteverleden hebben.

Ik ben benieuwd hoe anderen hier tegenaan kijken. Je stelt goede vragen Yvonne!

Dank voor jullie reacties. Meer is natuurlijk altijd welkom en leuk zo'n discussie. Het punt is dat bij Humanistiek er vanuit gegaan wordt dat je als professional jezelf altijd meebrengt. Dus als je (een zichtbare) handicap hebt kan die niet compleet buiten de relatie vallen. Het heeft altijd een bepaalde invloed net zo als je als vrouw tussen alleen maar mannen zit. Ik vind dat je je als professional bewust van moet zijn dat dit zo werkt en hiermee om moet kunnen gaan. Vandaar mijn vraag. En natuurlijk moet het om de client blijven gaan. Maar hoe zet je je handicap dan toch in (concreet)? En wat heb je meer te bieden dan een lotgenoot zijn, want ik denk dat je meer of iets anders kan bieden. En waar liggen grenzen? En hoe herken je die? Ik verwacht niet een perfecte handleiding maar wel een betere invulling van hoe dit ongeveer werkt.

Ik ben het volkomen met Hann en Femke eens.

Simone

Ik ben het wel met Hann eens.

Als je je handicap in professionele gesprekken inzet, moet je er altijd bij stil staan of dat de behandeling van de client stimuleert.
Binnen de therapeutische gesprekken die ik voer gebruik ik mijn spierziekte alleen als dit nut voor de client heeft.

Voor de rest stop ik mijn spierziekte niet onder stoelen of banken, maar leg ik er ook zeker niet de nadruk op!
In mijn ogen is het belangrijk daar een goed evenwicht in te vinden.

Het ligt denk ik erg aan de omgeving waarin je werkt of je als persoon met een handicap professioneel serieus wordt genomen. Zelf heb ik drie banen gehad: als docent, als projectmedewerker en als projectleider. In al deze functies ben ik professioneel serieus genomen door alle partijen waarmee ik heb gewerkt. Dit komt voornamelijk doordat ik mijn spierziekte in de meeste gevallen zelf als niet-relevant beschouwde en er dus geen nadruk op legde. Dit kun je omdraaien naar het positieve, want soms is je spierziekte natuurlijk wel van belang. Als professional met ervaringsdeskundigheid heb je in sommige gevallen namelijk meer te bieden dan als professional zonder. Het is dan wel zaak om over je eigen situatie heen te kijken en de rollen niet om te draaien (zodat jij cliënt wordt en de ander hulpverlener), maar dat hoef ik jou vast niet te vertellen!

Als respondent kan ik niet echt wat voor je betekenen, omdat ik geen gesprekken met cliënten heb binnen mijn huidige werkzaamheden. Maar ik heb binnenkort wel weer toegang tot de bibliotheek van de Radboud Universiteit. Mocht je literatuur nodig hebben die daar beschikbaar is, laat maar weten!

Veel succes met je onderzoek en ben ook erg benieuwd naar de toegepaste methodologie en je resultaten!

Groetjes, Hanneke (en tot volgende week ;) )

Hoi Yvonne,

Ik wil je graag helpen als ik dat kan.

Ik werk als coordinator voor twee vrijwilligersnetwerken van het CNV. Hiervoor voer ik regelmatig gesprekken met de vrijwilligers. Maar belangrijker is dat ik hun 'aanvoerder' ben. Ik ben het doorgeefluik tussen de organisatie en de vrijwilliger en ik zorg dat de vrijwilligers aan het werk blijven
.
In het begin was ik erg benieuwd hoe de mensen zouden reageren op een coordinator met een handicap. Nu is het als vanzelfsprekend voor hen en voor mij. Maar ik gebruik het wel... net als ik andere eigenschappen van mezelf kan gebruiken tijdens gesprekken.

Laat maar weten of je er iets mee kunt en of je meer wilt weten.

Groetjes,
Simone

Hoi Yvonne,

Ik wil ook meewerken als respondent. Ook ben ik heel erg benieuwd naar de uitslag van dit onderzoek. In de toekomst zal ik namelijk ook met clienten gaan werken. Op dit moment doe ik dat ook al een beetje door stage te lopen.

Groetjes,

Denise

Ik wil ook graag meewerken aan dit onderzoek, bv als respondent. Een heel boeiend onderwerp, daar ik in mijn werk ook met clienten te maken heb. Ik ben dan ook zeer benieuwd naar de resultaten
Je kunt me mailen om met me in contact te komen voor het invullen van vragenlijsten, interview etc.
Ik heb sma3
Natasha

Hoi Yvonne!

Wat een interessant onderwerp zeg! Ik wil zeker waar ik kan je helpen. Misschien kan de VSN je ook tot op zekere hoogte van hulp zijn...?!

Ik doe zelf de studie creatieve therapie drama. Daar ga ik het aankomend jaar voor onderzoeken wat voor invloed een spierziekte heeft op de sociaal-emotionele ontwikkeling van kinderen / jongeren, en wat vaktherapie daar dan voor kan betekenen.

Vind het wel een boeiend onderwerp wat je gekozen hebt! Ben erg benieuwd naar de uitkomsten en zou daarvan graag op de hoogte blijven. Is namelijk ook weer leerzaam voor mijn vak!
Wie weet kunnen we in de toekomst wel wat voor elkaar betekenen....

Groetjes,


Femke